Al vanaf haar 9de speelt Ilse Bies saxofoon: bijna driekwart van haar leven. Ze werd beschouwd als een groot talent maar dit jaar besloot ze, met corona als laatste duwtje, om de saxofoon definitief aan de wilgen te hangen.

Toen ze jong was, was de keuze van Ilse (nu 33) voor de saxofoon geen uitgemaakte zaak. "Ik had de keus tussen de gitaar, de piano en de saxofoon. Ik heb ze ook allemaal uitvoerig geprobeerd. Maar die saxofoon glom zo mooi en zag er zo ingenieus uit, dat ik daar toch wel erg van onder de indruk was."

Een echte muzikant

En ze bleek talent te hebben. "Eerst was het gewoon een hobby, maar bij concoursen had ik steeds vaker succes. Toen dacht ik: hé, ik ben hier goed in. En ik vond het nog heel erg leuk ook." Uiteindelijk ging ze naar het conservatorium. "En toen was ik ineens een echte muzikant, met een carrière."

Ze speelde met het Rotterdams Philharmonisch Orkest, het Nederlands Blazers Ensemble en ging zelfs op solotournee door Argentinië. Optredens had ze door heel het land, verder gaf ze veel les. "Als saxofonist is het lastig om non-stop te kunnen spelen, dus ik pakte het creatief aan en deed van alles. Maar het liefste speelde ik natuurlijk."

Lees ook

Cowboy-bestaan

Toch begonnen, hoe langer ze in de culturele wereld werkte, de twijfels toe te slaan. "Ik denk dat ik zeker niet de enige muzikant ben die wel eens twijfelt of je dit je hele leven vol kan houden. Het is een beetje een 'cowboy-bestaan'. Het is onmogelijk om te zorgen voor een arbeidsongeschiktheidsverzekering of een pensioen. Op enig moment heb je behoefte aan wat stabiliteit en een beetje rust."

En toen kwam corona: in een keer vielen optredens en voorstellingen helemaal weg en mocht lesgeven ook niet meer. "Door corona had ik ineens tijd om na te denken over wat ik wilde. En ik zie de cultuursector de komende 20 jaar niet veranderen. Natuurlijk kan ik dan heel erg op de bres springen om dat te veranderen, maar dat zag ik mezelf niet doen."

Lees ook

De saxofoon onder het bed

"Ik dacht: ik kan ontzettend gaan klagen over de cultuursector, maar ik kan ook zeggen: dit is het moment om mijn energie positief in iets anders te gaan steken." En dat deed ze: na lang wikken en wegen maakte ze een einde aan haar carrière in de muziek. Inmiddels werkt ze bij een IT-detacheringsbedrijf. "Dat is een hele commerciële wereld. Ik leer er heel veel, daar had ik in de culturele sector ook wel wat aan gehad. Die wereld is juist heel persoonlijk en daardoor is het veel moeilijker om er je poot stijf te houden."

De saxofoon heeft ze al een half jaar bijna niet aangeraakt. "Dat is wel moeilijk, want de muziek is zo verbonden met mijn hart en ziel. Als ik nu soms naar muziek luister, ontroert het me ook wel dat ik daar nu geen onderdeel meer van ben." Dat gevoel wegstoppen is daarom soms makkelijker. "De koffer ligt even onder mijn bed. Maar ik heb altijd van de muziek gehouden en ik hou nog steeds van de muziek. Dat zal nooit verdwijnen."

Beluister hier het hele gesprek met Ilse Bies terug.