In 2018 zijn bij politie en antidiscriminatiebureaus 1041 meldingen van discriminatie op basis van seksuele voorkeur gedaan. Het leidde tot slechts 40 strafzaken, blijkt uit cijfers van het OM. Waarom leidt homodiscriminatie tot zo weinig zaken?

"Het probleem wordt nog altijd niet serieus genomen," zegt advocaat Sidney Smeets. Volgens hem komt dat omdat er bij de politie een machocultuur heerst. "Slachtoffers krijgen vaak te horen: 'Trek het je niet zo aan' of 'Ga gewoon van sociale media af'. Daarmee zijn ze niet geholpen."

Lees ook

'Discriminatie lastig te bewijzen'

Het Openbaar Ministerie erkent dat homodiscriminatie tot relatief weinig zaken leidt: "Het is niet altijd mogelijk om een discriminatieaspect aan te tonen. Bovendien is lang niet alles wat men discriminatie kan noemen strafbaar, het OM heeft alleen een rol bij strafbare en bewijsbare discriminatie," laat een woordvoerder weten.

Om discriminatie toch harder aan te pakken, wil de Kamer dat Minister Grapperhaus onderzoek laat doen naar specifiek opgeleide discriminatierechercheurs. In Groot-Brittanië zijn deze 'hate crime officers' al jarenlang actief. De aangiftebereidheid van homodiscriminatie ligt daar 6 á 7 keer zo hoog als in Nederland.

Lees ook

Grapperhaus wil geen discriminatierechercheurs

Grapperhaus weigert vooralsnog de inzet van deze discriminatierechercheurs, tot onvrede van Sidney Smeets: "We weten uit andere landen dat het een succes is. Waarom is het een succes? Omdat deze rechercheurs gespecialiseerd zijn in hate crimes en weten wanneer het een belangrijk aspect is in een zaak."

Bekijk hier de tv-reportage