Volgende week is het 65 jaar geleden dat de watersnoodramp ons land trof. Ruim 1800 mensen kwamen daarbij om het leven. Op veel plaatsen in Zeeland en West-Brabant wordt de ramp de komende tijd herdacht. Verslaggever Roos Oosterbaan gaat in de serie 'Eens Vandaag' naar het Zeeuwse Schouwen - Duiveland. Daar vertellen ooggetuigen en hun kinderen en kleinkinderen hun verhaal. De impact van de ramp is ook 65 jaar later nog steeds groot. 

Aflevering 1

In de eerste aflevering een gesprek met de oud-directeur van het Watersnoodmuseum in Ouwerkerk Jaap Schoof. Hij maakte de ramp als kleine jongen mee en draagt nog altijd vragen met zich mee over de ramp en de nasleep daarvan. Zou DNA-onderzoek wat van die vragen kunnen oplossen? 

Lees ook het uitgebreide verhaal van Jaap Schoof over de zoektocht naar zijn familie: "Hele generaties zijn weg". 

Aflevering 2

De inmiddels 77-jarige Daan Schiettekatte maakte de watersnoodramp als jongen mee. De ramp liet diepe sporen na in zijn leven. Het is iets waar hij nu bij hoge uitzondering over wil praten, al kost dat veel moeite. 

Het hele verhaal van Daan Schiettekatte vind je hier: "Het geluid van verdrinkende mensen vergeet je nooit meer."

Aflevering 3

In deze aflevering horen we journalist Paul de Schipper over de stormvloedkering in de Oosterschelde. Mede dankzij zijn protest werd de Oosterschelde niet helemaal gesloten. Toch kijkt hij met gemengde gevoelens naar de waterkering.

Aflevering 4

In het vierde deel van de serie volgen we organist Marien Stouten in zijn voorbereidingen op de herdenking van de watersnoodramp. Hij zal volgende week een aantal stukken op de orgel spelen in de Nieuwe Kerk van Zierikzee. Zijn grootouders deelden hun ervaringen van de ramp met hem, wat veel indruk maakte. Ook vertelt hij een anekdote: licht beschadigde antieke orgels werden na de ramp kapot gemaakt op Schouwen-Duivenland. Maar waarom?

Aflevering 5

In de laatste aflevering de vraag: hoe beleeft de jongste generatie in Zeeland de watersnoodramp nog? Roos Oosterbaan is aanwezig bij een gedichtenwedstrijd over de ramp op een basisschool. Eén meisje vertelt dat haar opa de ramp meemaakte en er altijd veel over heeft verteld. Opa bleek geluk te hebben: hij hoefde niet de daken op. Maar het had anders af kunnen lopen, beseft de jonge dichter zich goed. "Anders was ik er misschien ook niet geweest."