Maar liefst 300.000 Indische Nederlanders verlieten hun vaderland na de Tweede Oorlog om zich definitief in Nederland te vestigen. Maar die werden hier over het algemeen niet met open armen ontvangen werden. 

De ontvangst hier was ronduit koel. Een van de kinderen die hier naartoe kwam was Mady van Goozen. Na jarenlange omzwervingen door Nederland kwam ze op haar veertiende in de klas bij Marianne Janssen. Mady en Marianne werden vriendinnen voor het leven. Nu, ruim 50 jaar na dato, schreef Marianne Janssen het boek 'De soep ruikt naar hond', over de aankomst en ontvangst van deze grote groep Indische Nederlanders.