In heel Duitsland is de extreem-rechts georiënteerde Alternative für Deutschland (AFD) de laatste weken op pad om haar denkbeelden uit te dragen. Gemakkelijk hebben de campagnevoerders het niet. Ze worden vaak bespuugd en beschimpt, maar het lijkt ze niet te deren. EenVandaag ging op pad met AfD-politicus Franz Kerker die overal in Berlijn posters ophangt van zijn partij, de partij die ervoor moet zorgen dat 'de Duitse cultuur de Duitse cultuur blijft' en niet wordt 'weggevaagd door moslims en andersdenkenden'.

De AfD werd nog geen vier jaar geleden opgericht, maar bij de komende verkiezingen stevent de partij af op zo’n 10 procent van de stemmen. De verwachting is dat het de cultuur en de manier van omgang in het Duitse parlement definitief gaat veranderen. De vraag hoeveel zetels ze gaan innemen wordt zondagavond beantwoord, maar in de peilingen schommelt de partij rond de tien procent van de stemmen, wat betekent dat de AfD op pakweg 60 zetels kan rekenen.  

Opgericht als anti-Brussel partij

Het is opmerkelijk hoe het gegaan met deze jonge partij. De Hamburgse hoogleraar Bernd Lucke lanceerde de partij een kleine vier jaar geleden en richtte zijn pijlen vooral op Brussel. Lucke stond een conservatieve partij voor ogen die niets moest hebben van de euro en te veel politieke invloed van het Europees Parlement. 

Ruk naar rechts

Zijn positie werd vrij snel ondermijnd door toenmalige partijleider Frauke Petry die de partij een ruk naar rechts gaf, en Lucke bij het grof vuil zette. Mede door het vluchtelingenbeleid van Angela Merkel trad er een verdere verrechtsing binnen de AfD op. Uitspraken van de lokale AfD-prominent Björn Höcke in Dresden deden voor de gematigden in de partij de deur dicht. Höcke noemde in een bierhal het prominente Holocaustmonument in Berlijn een schande. Het publiek stond bijna op de stoelen en onder het scanderen van “Wir sind das Volk” werd hij tot de held van radicaal rechts gebombardeerd. Frauke Petry wilde hem het liefst uit de partij zetten, maar het lukte haar eenvoudig niet. Een tweespan onder leiding van Alice Weidel en Alexander Gauland zetten haar vervolgens aan de kant als ‘Chef’ van de partij. Beiden staan voor een onversneden rechts gedachtengoed.