tv LIVE
meer NPO start

Nieuwe school moet jongeren zonder diploma opleiden tot ICT’er

Gratis leren programmeren op school zonder docenten of rooster, en dat zonder vooropleiding: het is de droom van Corinne Vigreux, medeoprichter van TomTom. En die droom lijkt al uit te komen. Op het oud marineterrein in Amsterdam komt de programmeerschool Codam die het tekort aan ICT’ers moet oplossen.

Codam is een school zonder boeken waar je spelenderwijs leert van elkaar en via spellen die steeds complexer worden. Opdrachten van softwarebedrijven en stages zorgen ervoor dat je als student in de echte wereld blijven en de school is het hele jaar dag en nacht open.

“Het moet de beste school ter wereld worden”, zegt Corinne Vigreux. “Een school voor jongeren die niet altijd in het bestaande onderwijssysteem passen en hen een nieuwe kans biedt. Ze hoeven geen vooropleiding te hebben om hier welkom te zijn.”

Kansarme jongeren krijgen een goedbetaalde ICT-aan

Vigreux deed inspiratie op bij de École 42 van Xavier Niel. Deze telecommunicatiemiljardair had het helemaal gehad met het Franse schoolsysteem. Hij zette in 2013 een school op waar je zonder diploma op kon, kostenloos.

Jongeren uit kansarme milieus -zoals die uit de talrijke banlieus- krijgen op zijn school de kans om na de opleiding in een goedbetaalde ICT-functie terecht te komen. Op de École 42 kun je ook overnachten tijdens de intakemaand. Sommige studenten kiezen er af en toe voor om de nacht hier door te brengen omdat ze niet kunnen stoppen met werken.

Gebrek aan computertechneuten in Nederland

De Codamopleiding in Nederland is geen weldoenerij, maar harde noodzaak. Er zijn echter te weinig studenten om aan de groeiende vraag naar programmeurs te voldoen. Vigreux ziet een nijpend gebrek aan goede IT’ers. En Amsterdam is al sinds lange tijd een echte techhub. Grote bedrijven als Booking.com en Adyen zitten hier niet voor niets.

Maar de studenten moeten wel wat in huis hebben voor deze school: ze moeten slim zijn en van problemen oplossen houden. Vanaf april kunnen jongeren tot dertig jaar een online test doen. In deze vier weken durende selectieprocedure krijgen studenten les in de basisprincipes van het programmeren. Eén derde van de deelnemers komt na deze maand uit de test. Inmiddels is in Parijs de eerste lichting studenten al aan het werk.

Programmeren is hot 

Michiel Pauw is de enige Nederlandse student op de ‘moederschool’. Hij heeft wiskunde gestudeerd en las over de codingschool in het NRC een paar jaar geleden: “Je kan hier de ‘ hackkant, de algoritmekant of de grafische kant kiezen. Ik doe de grafische kant”. Michiel gaat in juli stage lopen bij de nieuwe Codam school in Amsterdam: “Het leuke van dit onderwijs is dat het steeds vrijer wordt naarmate je meer leert.”

Thomas Oliver had vroeger moeite om mee te komen op school. Hij haalde zijn middelbare schooldiploma niet en werd uiteindelijk meubelmaker. Dat terwijl hij eigenlijk graag met computers had willen werken. 

Nu ziet hij eindelijk zijn kans met École 42. Hij is de oprichter Xavier Niel dankbaar dat hij dit voor zoveel jongeren mogelijk maakt. “Deze school is de eerste plek die mij in staat stelt om te doen wat ik echt leuk vind. Bij andere opleidingen en scholen werd ik altijd afgewezen, omdat ik geen diploma’s had. Als ik ooit nog eens de mogelijkheid krijg om Xavier Niel te bedanken zal ik dat zeker doen. Ik zie hem als mijn redder.”

Vragen? Stel ze!

Heb je nog vragen of wil je reageren? Stuur ons dan hier een berichtje in onze chat. Elke donderdag vertellen we in de Doe mee-nieuwsbrief wat we met alle reacties doen. Wil je die in je mail? Meld je dan hier aan.

Verder bezuinigen op brandweer is 'spelen met vuur', zegt oud-brandweerman Peter, die ter plaatse was bij grote natuurbrand

Het kabinet wil bezuinigen op brandweerzorg. En dat is onverantwoordelijk, waarschuwt de vakvereniging voor brandweervrijwilligers. Door klimaatverandering is de kans op oncontroleerbare branden groot. Oud-brandweerman Peter Stals maakte zo'n brand mee.

Vragen? Stel ze!

Heb je nog vragen of wil je reageren? Stuur ons dan hier een berichtje in onze chat. Elke donderdag vertellen we in de Doe mee-nieuwsbrief wat we met alle reacties doen. Wil je die in je mail? Meld je dan hier aan.

Anne werd als jonge zuster jarenlang seksueel misbruikt door een oude pater: 'Ik wist dat ik als schuldige zou worden aangewezen'

Anne werd als jonge zuster jarenlang seksueel misbruikt door een oude pater: 'Ik wist dat ik als schuldige zou worden aangewezen'
Anne doet haar verhaal anoniem
Bron: EenVandaag

Na de kinderen treedt er nu een nieuwe groep slachtoffers van misbruik in de Katholieke Kerk naar voren: volwassen zusters en paters die in kloosters zijn misbruikt. Zuster Anne is een van hen: "De pater zei dat dit tussen ons moest blijven."

Ze had er 'lang aan getwijfeld', maar uiteindelijk koos ze er vol overgave voor om haar leven te wijden aan het geloof. Vol verwachting trad de Vlaamse Anne - toen halverwege de 20 - toe tot een slotklooster, vlakbij de Nederlandse grens. Anne: "Het was een lange zoektocht, maar uiteindelijk vond ik dat ik mezelf de kans moest gunnen om gelukkig te worden. Daarom heb ik het uiteindelijk gedaan."

Dictatoriaal bewind

Als jonge zuster liep ze al snel op tegen de hiërarchische structuren binnen het klooster. Dat merkte ze aan hoe de moeder overste, die aan het hoofd van het vrouwenklooster stond, zich opstelde. "Ik stond echt onderaan de ladder. De overste was zeer streng en voerde een dictatoriaal bewind. Haar wil was wet."

Wanneer het misbruik begon, weet Anne nog precies. Ze maakte een zware periode in haar persoonlijke leven door. Haar neefje moest een ingrijpende operatie ondergaan, waardoor hij nooit meer zou kunnen lopen. Dit zorgde voor veel verdriet bij Anne.

Bekijk ook

'Ik zat verstijfd op zijn schoot'

Het was in deze zware tijd dat een Vlaamse pater, die wist wat Anne doormaakte, haar bij hem riep voor een 'begeleidingsgesprek'. Eenmaal binnen, ging het gesprek al snel een totaal andere kant op, vertelt Anne. "Hij stond plots op, nam me op zijn schoot en begon mijn armen en benen te strelen. Ik zat verstijfd op zijn schoot. Wist niet wat me overkwam, wist me hier totaal geen raad mee."

Totaal verbouwereerd en in shock, 'bevroor' Anne volledig. Maar dat weerhield de pater er niet van door te gaan met zijn seksuele handelingen. Anne: "Hij schakelde over naar het strelen van mijn heupen en borsten, en begon plots hevig te hijgen en te schokken met zijn lichaam. Daarna stond hij op, kuste me op de mond en zei me dat dit tussen ons moest blijven."

Gechanteerd door de pater

6 jaar lang ging het misbruik door. Al die tijd durfde ze er met niemand over te praten. Uit angst en schaamte. "Er wordt mij altijd de vraag gesteld: 'Waarom blijf je naar zo'n man toe gaan?' Maar ik was heel erg bang voor hem. Bovendien kon ik hem moeilijk ontwijken, omdat hij mij chanteerde. Er was altijd de angst dat het misbruik naar buiten zou komen. Want dan wist ik één ding zeker: ik zou als schuldige worden aangewezen."

Daarnaast speelde ook de afhankelijkheidsrelatie, die Anne met de pater had, een rol. "Hij was de enige die mij spirituele voeding gaf. Dus er was dat vreselijke misbruik, maar er waren ook gesprekken tussen ons, waaraan ik me kon optrekken. Het is de hand die slaat, maar ook voedt. Net zoals bij een hond, die gaat ook altijd terug naar zijn baasje."

Bekijk ook

Pesten en intimideren

Naast het misbruik van de pater, had Anne ook heel veel last van het schrikbewind dat de overste voerde in het klooster. Toen de overste het idee kreeg dat Anne een bedreiging vormde voor haar positie, volgde een periode van pure haat en pesterijen aan haar adres.

"Het pesten en intimideren nam toen afschuwelijke vormen aan. Ze zette anderen tegen mij op. Ik raakte volstrekt geïsoleerd. Er werd op een gegeven moment zelfs gezegd dat het jammer was, dat er geen concentratiekampen meer bestonden. Dan hadden zij mij kunnen vergassen. Zo ver ging het."

Naar de hoogste geestelijke

Pas jaren later, toen ze was uitgetreden en een leven had opgebouwd buiten het klooster, durfde Anne het misbruik en het schrikbewind in het klooster aan te kaarten. Ze deed dat uiteindelijk zelfs bij de hoogste geestelijke in België: kardinaal Daneels. Zijn reactie was een enorme teleurstelling.

"Hij liet mij weten dat hij 'het gebeuren betreurde en voor mij zou bidden'." Een typerend antwoord en volgens Anne exemplarisch voor hoe de Katholieke Kerk met slachtoffers van misbruik omgaat. "Deze reactie heb ik zo vaak gekregen, dat ze voor mij gingen bidden. Ik zeg weleens: 'Als ik voor ieder gebed een euro had gekregen, dan was ik nu heel erg rijk geweest'."

Bekijk ook

13 jaar lang procederen

In 2003 startte Anne een gerechtelijke procedure tegen de Katholieke Kerk, nadat ze jarenlang geen erkenning voor haar leed had gekregen binnen de kerkorganisatie.

Die juridische strijd zou uiteindelijk maar liefst 13 jaar duren. Uiteindelijk leidde dit tot toekenning van een bedrag aan schadevergoeding. Iets waar het Anne overigens nooit om te doen was. "Ik heb een groot bedrag aan schadevergoeding gekregen. Maar als je dit aftrekt van alle juridische kosten die ik heb moeten maken, en het bedrag dat ik aan therapie kwijt ben, blijft er weinig over."

Veel meer slachtoffers

De reden dat Anne, na al die jaren van zwijgen, nu naar buiten treedt is helder: ze wil een stem zijn. Voor al die slachtoffers die tot op de dag vandaag niet naar buiten durven met hun verhaal. En dat zijn er een hoop, weet Anne. Ze heeft sterke aanwijzingen dat zij niet het enige slachtoffer was van haar misbruiker.

"Als je op bezoek ging bij de pater, was er een soort wachtkamertje. Ik heb daar ook vrouwen naar buiten zien komen, van wie het haar en de kleding helemaal in de war was. En als ik dan bij de pater naar binnen ging, kwam hij met een schone zakdoek aan. Dat was voor mij een teken. Want als hij klaarkwam deed hij dat altijd in een zakdoek."

Bekijk ook

Nieuw leven buiten klooster

Lang is Anne op zoek geweest naar erkenning voor alles wat haar is aangedaan in het klooster. Maar uiteindelijk heeft ze zich erbij neergelegd. "Officieel heb ik nooit erkenning gekregen voor het misbruik dat mij is aangedaan. Maar door hier maar naar te blijven zoeken, hield deze man - mijn misbruiker - een soort van macht over mij. Dat wilde ik op een gegeven moment niet meer."

"Dus heb ik mijzelf erkenning gegeven. Door te zeggen dat ik niet schuldig was. Ik ben uit de slachtofferrol gestapt. En heb ik uiteindelijk een heel rijk leven kunnen opbouwen. Buiten het klooster."

Vragen? Stel ze!

Heb je nog vragen of wil je reageren? Stuur ons dan hier een berichtje in onze chat. Elke donderdag vertellen we in de Doe mee-nieuwsbrief wat we met alle reacties doen. Wil je die in je mail? Meld je dan hier aan.

Ook interessant