Hij wordt beschuldigd van diefstal van de sigarenhouder van Tariq Aziz, gaf tijdens een voetbalwedstrijd een rugbykopstoot in de maag van een Duitse tegenstander. En Tony Blair’s bezoeken aan allerlei probleemgebieden becommentarieerde hij met teksten als ‘de stamhoofden barsten allemaal uit in een watermeloengrijns om de grote witte chief te zien’. En nu is hij huizenhoog favoriet voor de Londense burgemeestersverkiezingen. Zijn naam is Boris Johnson. En hij wil niets liever dan de routemaster, de bekende rode superbritse dubbeldeksbus, terug in het straatbeeld.

Alexander Boris de Pfeffel Johnson, nazaat van een Turkse minister is parlementslid namens naar eigen zeggen ‘the funkiest, most jiving party on Earth’; de Britse Conservatieven. En sinds afgelopen najaar de meest onwaarschijnlijke kandidaat voor een van de machtigste burgemeesterschappen ter wereld. De man is in Groot Brittanië een legende. Alleen al zijn weergaloze optreden in Have I Got News For You (het Britse origineel van Dit Was Het Nieuws) waar hij kokosnoten in plaats van punten uitdeelde en waar een van zijn medekandidaten ter ondersteuning van zijn verkiezing voor het parlement opmerkte dat ‘Boris Johnson dé persoon is die Engeland de zeventiende eeuw in kan leiden’. En waar hij op een pijnlijke manier herinnerd werd aan zijn samenwerking met een frauderende crimineel om een lastige journalist een pak slaag te verkopen:

Zijn buitenechtelijke escapades, waarover hij loog, zijn opmerkingen over het ‘sentiment’ omtrent de onthoofding in Irak van gijzelaar Kenneth Bigley, zijn vermeende racistische opmerkingen, kritiek op het ‘gepatroniseer’ van topkok Jamie Oliver en zelfs commentaar van Arnold Schwarzenegger over zijn onbeholpen gedrag,

én het feit dat hij met zijn ontzettend aaibaar ogende kop met stroblond haar met dit alles wegkomt hebben bijgedragen aan de legendevorming. Om een nieuw hoofdstuk aan zijn bijzondere levensloop toe te voegen is hij de conservatieve kandidaat die het gaat opnemen tegen de huidige burgemeester, de even controversieële maar niet half zo charmante ex-trotskist Ken Livingston. En hij scoort serieus met een reeks gevoelige punten:

De al eerder genoemde dubbeldeksbus, de stakingen bij de metro, de hoge kosten van het huidige stadsbestuur, en zijn plannen om de misdaad aan te pakken slaan aan bij de Londenaren, de kans is groot dat hij in mei de eerste conservatieve burgemeester van Londen wordt. En dat zou een hele revolutie zijn in de liberaal ingestelde wereldstad. Het is de kiezer wel duidelijk dat ze hier niet te maken hebben met een doorsnee-conservatief, getuige zijn mening over bijvoorbeeld een rechts stokpaardje, de identiteitskaart:

De grote vraag is of hij de kandidaat is die de grote problemen die een wereldstad als Londen kent het hoofd kan bieden. Hoe zal hij omgaan met de fragiele verhoudingen tussen de verschillende bevolkingsgroepen? Hoe zal hij reageren in tijden van crises, zoals tijdens aanslagen? Dan komt hij niet weg met zijn enorme charme en charisma. Dan komt het aan op gezond verstand, tact en bestuurlijke vermogens. En daarin moet hij zich nog bewijzen.

Maar wat je ook vindt van de in Eton en Oxford geschoolde kandidaat, je kunt niet zeggen dat hij niet zijn hoofd gebruikt om zijn tegenstanders uit te schakelen.