De tijdrit in de Giro d'Italia moet hét antwoord gaan geven op de vraag of Tom Dumoulin nog kans maakt op de eindzege in deze grote ronde. Het gat met Simon Yates bedraagt maar liefst 2 minuten en 11 seconden. Dat is een flink verschil, dat de renner niet zomaar dichtrijdt. Maar het kán wel.

In de voorbeschouwingen gaat het vaak over het tijdverschil dat Tom Dumoulin dicht moet rijden. Het vlakke parcours en de wind in de rug zijn een nadeel voor hem, en hij dicht zichzelf dan ook weinig kansen toe, vertelde hij aan de NOS. "Als je de wind vol in je rug hebt en je gaat op je tijdritfiets liggen, rijd je vanzelf al vijftig. Dan kan ik wel 55 proberen te rijden, maar dan vallen de verschillen alsnog mee." 

Een simpele rekensom echter leert dat deze berekening niet helemaal klopt. Als Simon Yates 50 km/u rijdt, doet hij ongeveer 40 minuten en 48 seconden over de rit. Als Dumoulin daarentegen 55 km/u trapt, dan zou hij 37 minuten en 5 seconden over datzelfde stuk weg doen, Een verschil van ruim drie-en-een-halve minuut, meer dan genoeg om het gat te dichten. Het lijkt onwaarschijnlijk dat Dumoulin deze rekensom niet zelf gemaakt heeft, dus heeft hij deze rekenfout dan misschien bewust gemaakt?

Psychologische oorlogsvoering

Het is onderdeel van het mentale spel, volgens oud-renner Jan Janssen. Hij werd op die manier winnaar van de Tour de France in 1968. "Ik ging in de dagen voorafgaand aan de tijdrit een pyschologische oorlogsvoering aan met Herman Springel, mijn grote concurrent. Ik zei tegen hem: 'Je rijdt niet goed, ik zie dat. Je zit verkeerd op de fiets'. Ik probeerde hem te demoraliseren." Al die psychologische componenten zijn heel belangrijk. "Als het ergens om gaat, dan ben je extra gemotiveerd. Dan ga je harder. Daar spelen verschillende factoren een rol bij: een goede kop, de mensen langs de weg, het materiaal."

'Dumoulin zit in een slachtofferrol'

Tom Dumoulin lijkt juist een andere psychologische koers te kiezen. Hij kruipt in de rol van de 'underdog', waarmee hij zijn eigen kansen kleiner voorstelt, dan ze misschien werkelijk zijn. En dat vindt Jan Janssen niet verstandig. "Hij speelt het spelletje niet goed: hij zit in de slachtofferrol. Dat deed mijn concurrent Herman van Springel destijds ook en ik duwde hem juist nog wat verder die put in. Dumoulin moet juist positief reageren: 'Ik ga winnen, ik ga 'm op twee minuten rijden. Hij gaat eraan vandaag!'" 

Eigen tijdritpak biedt voordeel

Ook volgens oud-renner Bart Voskamp is de uitspraak van Dumoulin onderdeel van een mentale tactiek en is het onwaarschijnlijk dat Dumoulin een rekenfout heeft gemaakt. "Tom heeft een groot team van slimme mensen om zich heen die allemaal dit soort dingen berekenen. Maar het blijft een menselijk ding, zo'n grote ronde, en ze moeten allebei een vreselijke prestatie neerzetten. Het gaat om hoe je je voelt."  Voskamp ziet juist voordelen in de tweede plek van Dumoulin."Hij kan alleen maar super gemotiveerd zijn. Hij heeft niks te verliezen, alleen maar tijd te winnen, dat is een voordeel." Daarnaast is er volgens Voskamp nóg een groot voordeel: het tijdritpak. Dumoulin mag in zijn eigen pak starten, terwijl Yates het moet doen met het roze pak van de organisatie. Dat kan zo'n 30 seconden schelen. "Het is berekend dat hij vorig jaar de afsluitende tijdrit in de Giro heeft gewonnen, mede doordat hij in zijn eigen pak mocht rijden. En daarmee pakte hij ook de eindzege. Dat kan ook vandaag weer van doorslaggevende rol zijn."