Een aardbeving, de grootste sinds 30 jaar, verwoest in enkele minuten 8 miljoen huizen, 70.000 mensen verliezen hun leven onder het puin en een maand later zijn er nog 20.000 vermisten. De reddingsoperaties die onmiddellijk op gang komt slagen er in om de volgende dagen nog 84.000 mensen levend onder het puin vandaan te halen. Het is 12 mei, 2008, ‘s middags om 28 minuten over drie en in de provincie van Sichuan in het Zuid-Westen van China was alles rustig, normaal en voorspelbaar. Slechts een moment daarna verandert dit gewone leven in totale chaos.

De schade van de aardbeving is enorm en het gevaar nog niet geweken vanwege het mogelijk uitbreken van besmettelijke ziektes, de dagelijkse naschokken en omdat de rivieren zijn geblokkeerd zijn door landverschuivingen en dreigen door te breken.

Het Chinese Rode Kruis verleent direct hulp: 35.000 hulpverleners worden ingezet met het zoeken naar slachtoffers, het distribueren van tenten, schoon drinkwater, medicijnen en kleding. Maar al snel wordt duidelijk dat meer hulp nodig is, vooral aan tenten is een groot gebrek. Het Nederlandse Rode Kruis komt in actie en stuurt 9500 tenten naar het rampgebied.

Als ik aankom op 27 mei en de arriveren ook de eerste 1900 tenten op het vliegveld in Chengdu. Het Chinese Rode Kruis gaat met man en macht (en dag en nacht) aan de slag om zo snel mogelijk tenten naar het rampgebied te vervoeren. De tenten moeten naar bergachtig gebied meer dan 100 kilometer noordwestelijk van Chengdu. De vrachtwagens kunnen op een gegeven ogenblik niet meer verder want de wegen zijn onbegaanbaar. Mensen komen daarom lopend de tenten halen.Toch zijn binnen 24 uur deze 1900 tenten gedistribueerd in afgelegen dorpen.

Ik vind het indrukwekkend om te zien hoe iedereen in China betrokken is bij de ramp en wil helpen, bijdragen om het leed van anderen te verlichten. Ik reis rond met een tolk want niemand spreekt Engels (en ik geen Chinees) en als de mensen horen dat de tent helemaal uit Holland komt, zijn ze verbaasd, dankbaar en blij voor de hulp van zover. Ik kom in contact met de dorpshoofden en met de slachtoffers van de ramp, die de tenten hebben ontvangen. Er is veel verdriet, zoveel mensen hebben een familielid verloren.

Terug op kantoor in Chengdu vraagt iemand van het Chinese Rode Kruis voor assistentie met een brief uit Nederland: een Chinees jongetje van 8 jaar oud uit Rolde heeft een tekening gemaakt en opgestuurd met een biljet van 50 euro om mensen te helpen in China die hun huis verloren hebben. Op de tekening stond ‘bel me op want ik wil weten hoe het met jullie gaat’ en wat volgde was niet alleen een lang, Chinees gesprek met Rolde maar de tekening stond die zelfde dag nog op de website van het Chinese Rode Kruis.

Nu een maand later, zijn de Nederlandse tenten gedistribueerd; de hulpverlening aan de slachtoffers blijft indrukwekkend. De Chinese overheid bouwt en distribueert nu tien duizenden geprefabriceerde woningen waardoor de mensen straks beter de winter in kunnen.

Ik vind het bijzonder dat mensen weer bezig zijn hun leven op te bouwen, en dat al zo snel na de ramp. Als ik langskom dan zijn de mensen vaak op het land, de rijst moet geplant worden. Hun houding is "morgen is weer een nieuwe dag, we moeten de zaak weer opbouwen”.

Bastiaan Vuijk is een hulpverlener van het Nederlandse Rode Kruis. Hij is op dit moment in het rampgebied in China om te helpen met het inklaren van de tenten, het vervoer ervan en de distributie aan de slachtoffers.

http://zomerlog.blogvandaag.nl/page/home