Al 150 dagen hogere prijzen door dichte Straat van Hormuz: er zijn veel alternatieven, maar geen is perfect

De afgelopen nachten lieten Amerika en Iran elkaar even met rust en daardoor daalde de olieprijs weer. Zo is het de laatste tijd vaker gegaan: bij een staakt-het-vuren kreeg de olieprijs een dipje, maar zodra er weer raketten insloegen, schoot de prijs omhoog.

Nieuwe normaal

Volgens Aad Correljé, universitair hoofddocent Economie van Infrastructuren aan de TU Delft, moeten we in de toekomst simpelweg rekening houden met zo'n schommelende benzineprijs. "Zeker gegeven de huidige geopolitieke omstandigheden."

Toch ziet Correljé dat bedrijven zich beginnen aanpassen aan het feit dat de Straat van Hormuz al zo lang gesloten is. "Zij kijken serieus naar andere mogelijkheden om aan olie en gas te komen. Ook oude alternatieven die al bestonden, worden nu weer heroverwogen."

Actieve Noordzee

Als voorbeeld noemt de hoogleraar de oliewinning op de Noordzee. "Dat was lange tijd, met de relatief lage olieprijzen, economisch niet interessant." Het is namelijk erg duur om op die specifieke plek olie te winnen. "Daarnaast speelde natuurlijk ook het streven naar duurzaamheid in Europa een belangrijke rol."

Maar hij ziet dat de winning op de Noordzee nu toch weer aantrekkelijk wordt. "Dat zie je in Nederland, maar ook landen als Groot-Brittannië en Duitsland overwegen dit weer serieus. Nederland heeft inmiddels ook afspraken gemaakt met de olie- en gasindustrie om daar weer opnieuw actief te worden."

Oplossingen in Midden-Oosten

Ook wordt er nagedacht over een pijpleiding dwars door Saudi-Arabië. "Die ligt er al, maar er is slechts een beperkte capaciteit beschikbaar. Er wordt nu gekeken of we dat kunnen uitbreiden. Maar dat gebied ligt wel direct binnen het bereik van Iraanse raketten."

Daarnaast ziet Correljé dat landen in het Midden-Oosten zelf manieren verzinnen om aan de afsluiting van de Straat van Hormuz te ontkomen. "Je hebt aan de andere kant de Rode Zee waar je doorheen zou kunnen, maar daar voeren de Houthi's op dit moment aanvallen uit. Het is de vraag op welke manier zij verder bij het conflict betrokken raken."

Suezkanaal

Ook is er nog een bekende doorgang: het Suezkanaal in Egypte. "Daarbij is het echter de vraag of dat wel groot genoeg is voor de gigantische tankers, want de volumes die daar doorheen zouden moeten zijn enorm. Maar je ziet dat er volop initiatieven worden ontplooid om die alternatieve routes toegankelijk en bruikbaar te maken."

Ook andere werelddelen zijn in trek voor olie- en gaswinning. "Vooral Latijns-Amerika, maar ook het Arctisch gebied worden weer aantrekkelijk om te zoeken naar olie en gas. Dat geldt ook voor Afrika, waar flinke hoeveelheden olie en gas zijn aangetroffen", gaat hij verder. "Dat werd voorheen niet zo hard ontwikkeld omdat er allerlei infrastructurele bezwaren en politieke problemen waren. Maar de onrustige situatie in het Midden-Oosten en de hoge olieprijzen die daar het gevolg van zijn, hebben nu een stimulerend effect."

Historisch gegeven

En dat is volgens Correljé eigenlijk een historisch gegeven. "Iedere keer bij een periode van onrust in het Midden-Oosten komen er nieuwe gebieden en landen bij waar succesvol naar olie en gas gezocht wordt, zodat deze worden toegevoegd aan de beschikbare wereldreserves. En in dit geval is het met name Latijns-Amerika waar dat gebeurt."

Toch moeten we voorlopig wennen aan die schommelende benzineprijzen. Want het aanleggen van nieuwe vaarroutes, het bouwen van pijpleidingen en het opzetten van nieuwe boorplatformen gaat nog jaren duren.