Hier en daar hoor ik collega´s al mogelijk onheil rond Rutte 3 aankondigen. Ik waag mij er nog even niet aan. Bij het huwelijk van Rutte en Samsom werd op de dag van de inzegening ook al snel over scheiden gesproken. Slachtoffers vielen er, maar het kabinet zat de rit uit. Natuurlijk, Joël Voordewind kan vlak voor´n cruciale stemming buikgriep krijgen en naar huis moeten, en een door mij niet eerder opgemerkt VVD-kamerlid kan plots verkeerd stemmen, omdat de in stemming gebrachte motie niet helemaal werd begrepen. Inderdaad, dan valt het kabinet. Maar ik kijk het voorlopig even aan.

Waar ik mij als premier wel zorgen over zou maken, is wie er niet in het kabinet zit. Sybrand Buma en Alexander Pechtold hebben er geen trek in vicepremier te worden. Ik kijk er niet van op, maar ik wantrouw de beweegredenen wel. Als je echt in iets gelooft, doe je mee, dan ga je ervoor en stap je erin. Dat heeft Mark Rutte ook gevraagd. Nu cirkelt er toch een soort observatieteam rond het nieuwe kabinet. Je zou ook zomaar kunnen zeggen, dat Rutte onder curatele van Buma en Pechtold staat. De tijd zal het leren, maar dat de partijleiders van CDA en D66 alleen maar toekijken is niet de verwachting.

Pechtold kan overigens uit een meer ontspannen positie kijken hoe verder de carrière. Er kan zomaar een leuke post hier of daar voorbijkomen en weg is ie. Dat weg gaan heeft hij strikt genomen vlak voor de verkiezingen al aangekondigd.

Buma heeft vast en zeker andere gedachten. Hij weet dat de hoogtijdagen van de VVD voorbij zijn en dat ook een soepel en opgewekt opererende Mark Rutte een houdbaarheidsdatum heeft. En dan is het handig dat je als CDA klaar bent de boel over te nemen. Bovendien, als Buma het kabinet was ingegaan zou zomaar in het CDA een strijd kunnen losbarsten over het fractievoorzitterschap. Maar laat ik nu toch niet weer mogelijke politieke tegenspoed verder benadrukken. We zien het wel.

Begreep ik verder nog dat er in de Stadhouderskamer  over ´t in het Regeerakkoord te gebruiken lettertype is gesproken. Grote letters vreten papier, en maakt zo´n regeerakkoord nog dikker. En dat roept dan weer kritiek op.  En sowieso is er uiteindelijk toch nog veel geschrapt. Uit vrees voor hoon omdat het de indruk zou kunnen wekken dat er over elke stoeptegel in Nederland een coalitieafspraak is gemaakt.

Toch blijf ik, heb het hier eerder geschreven, nieuwsgierig naar de afspraken die niet openbaar worden gemaakt. Zoals welke partij de vicevoorzitter van de Raad van State mag leveren, wie de commissarispost in Brussel straks krijgt en de verdeling van belangrijke burgemeestersposten. Reken ik toch nog op een verrassing de komende weken. Er zit immers altijd iemand in de ministersploeg die niemand ooit had verwacht.

Kees Boonman, politiek commentator EenVandaag en presentator van het politieke radioprogramma Kamerbreed.