Vanavond besteedt EenVandaag aandacht aan een populair fenomeen onder jongeren: waterpijp roken. Hier alvast de column van Peter (19). Hij werd een paar jaar geleden tijdens een schoolreis naar Istanbul door leraren aangemoedigd om waterpijp te roken. 'Volgens de leraren hoorde het bij een reis naar Turkije.'

Peter: "De enige ervaring die ik met waterpijp heb was vijf jaar geleden. Het denkbeeld rondom waterpijp was toen compleet anders dan nu. De schadelijkheid werd toen als minimaal gezien en waterpijp roken werd ook nog niet veel gedaan in Nederland.

In 2008 ben ik op schoolreis naar Istanbul geweest. In Istanbul merkte je dat waterpijp roken onderdeel van de cultuur was. In vrijwel ieder café stonden waterpijpen en werd ook gerookt. Door de massaliteit nodigde het sterk uit om het zelf ook eens te proberen, ook al was ik nog maar 15 jaar oud. Anderen in de groep hadden eerder tijdens de reis al een waterpijp gehuurd en vertelden dat het lekker en leuk was om te roken.

Op een avond vroegen de leraren wie er allemaal wel waterpijp zou willen proberen. Ik wilde dit graag en vanuit de leraren werd gezegd dat je daar nu de kans voor had, en het ook bij een reis naar Turkije hoorde. Ik dacht op dat moment dat het geen kwaad kon en ben op het aanbod van de leraren ingegaan. De eerste paar trekjes zijn natuurlijk wennen en hoesten, maar ik vond het een leuke ervaring. Doordat er in de waterpijp appeltabak ging smaakte het natuurlijk ook erg lekker.

Ik heb het na deze ene keer niet meer vaker gedaan, het is me eigenlijk nooit meer aangeboden. Ik heb een aversie tegen roken en zal daarom zelf waterpijp roken ook niet opzoeken. Ik denk dat wanneer er in 2008 ook algemeen bekend was dat waterpijp roken nog schadelijker is dan een sigaret, de leraren het gebruik van de waterpijp nooit gestimuleerd zouden hebben."

Lees ook de column van Jessica.