Hij bekent de moord op zijn vrouw, in ruil voor een vaste baan. Tenminste, dat denkt Wim S., als hij in het najaar van 2014 in het Spaanse Marbella aan een boezemvriend vertelt dat hij zijn 34-jarige vrouw Heidy Goedhart in 2010 om het leven heeft gebracht. 

Maar deze boezemvriend 'Joep' is in werkelijkheid een undercoveragent. En Wim S. krijgt niet de baan die hij zo hard nodig heeft, maar wordt gearresteerd voor de moord op Heidy. Zij wordt in de nacht van 18 op 19 december 2010 met veel geweld in haar achtertuin om het leven gebracht. Wim S. zit begin 2011 drie maanden vast, maar justitie moet hem bij gebrek aan bewijs laten gaan.

'Geen enkele bewijswaarde'

Het OM besluit vervolgens een zeer vergaand opsporingsmiddel in te zetten. Een peperdure undercoveroperatie, met als doel: stelselmatige inwinning van informatie, oftewel een bekentenis krijgen van Wim S.

Wetenschapsfilosoof en bewijsexpert Ton Derksen vindt de biecht die Wim S. uiteindelijk aflegt onbetrouwbaar, omdat de geheimagenten hem een jaar lang in de watten leggen en manipuleren: “Deze bekentenis heeft geen enkele bewijswaarde. Met deze undercoveroperatie zijn alle condities van betrouwbaarheid geschonden.”

De informanten van de speciale eenheid  'Werken onder Dekmantel' doen zich voor als eigenaren van een beveiligingsbedrijf en geven ICT-er Wim S. - naast dure cadeaus en luxe diners - ook interessante klussen, waarmee hij in een jaar tijd 34 duizend euro verdient. Als Wim zijn vaste baan verliest, bieden ze hem bovendien uitzicht op een lucratief arbeidscontract.

Alibi

Voor deze sollicitatie vliegt Wim naar Marbella waar hij in een dure villa van de zogenaamde baas van het beveiligingsbedrijf, undercoveragent Philipe, te horen krijgt: “Als je de moord op Heidy bekent, regel ik een alibi voor je.” In eerste instantie ontkent Wim S. in alle toonaarden. Nadat hij te horen heeft gekregen dat hij de vaste baan dan kan vergeten, besluit hij toch om de moord op te biechten.

Als je de moord op Heidy bekent, regel ik een alibi voor je

Het gaat om een bekentenis met unieke daderwetenschap, volgens persofficier van Justitie Linda van den Oever: “Ik begrijp dat er kritiek is. Maar wij zijn van mening dat deze bekentenis authentiek is en betrouwbaar. Er worden bepaalde dingen in genoemd die vrij specifiek zijn. Dus wij vinden het absoluut een bewijsmiddel dat de rechter kan gebruiken.”

Maar wetenschapsfilosoof Ton Derksen is het daar niet mee eens: “Die zogenaamde daderkennis van Wim S. is in feite ontlastend voor hem. Dat heet in de normale wereld dat iemand onschuldig is.”

Voorwaardelijke vrijlating

Wim S. is begin dit jaar in afwachting van zijn proces voorwaardelijk vrijgelaten door de rechter om voor zijn zieke zoontje te zorgen. Hij zegt nu dit over zijn bekentenis tegenover de undercoveragenten: “In Spanje is mij figuurlijk een wapen tegen het hoofd gezet. Ik kan zeggen dat het pure verzinsels zijn. Het is een leugen. Ik ben onschuldig en ik ben niet de dader.”

Volgens Arthur van der Biezen, advocaat van Wim S., is de undercoveractie tegen zijn cliënt “in strijd met allerlei wetten, normen en bepalingen. Ik heb de indruk dat de geheimagenten een stel cowboys zijn die alleen maar willen scoren. Ze hebben hem een valse bekentenis ontfutseld. Meer is het niet.”

Ik heb de indruk dat de geheimagenten een stel cowboys zijn die alleen maar willen scoren

De rechter beoordeelt komende weken of de peperdure politieoperatie tegen hem niet veel te ver is gegaan. In EenVandaag een uitgebreide reconstructie van het opsporingsonderzoek tegen Wim S.

Foto: Screenshot Omroep Brabant