Het was niet de grootste verrassing gisteravond: Tom Dumoulin werd door collegasporters verkozen tot sportman van het jaar. Bij de prijsuitreiking volgde een ontboezeming. De wielrenner had 2017, ondanks zijn bijzondere Giro-overwinning, ook ervaren als een moeilijk en ingewikkeld jaar. De vele aandacht die volgde op zegetocht vond hij vaak lastig.

Een sporter die na plotseling succes veel moeite heeft met alle aandacht die daarbij komt kijken, dat hebben we eerder gehoord. Ellen van Langen won in 1992 bijna vanuit het niets een gouden medaille op de Olympische Spelen en werd overvallen door de bekendheid die daarbij kwam kijken.

Barcelona

Het was dan ook een sensationele overwinning, toen Ellen van Langen in Barcelona de 800 meter naar zich toetrok. De atlete stond vooraf niet te boek als een favoriet voor de race. Voor de buitenwereld kwam de overwinning dan ook zeer onverwacht. "Als zoiets gebeurt, dan is het heel overweldigend. Ik was eerst nog een weekje in Barcelona, waar ik heel veel interviews had. Ik zei tegen m’n familie, als ik straks thuis ben is het wel wat rustiger. Niets bleek minder waar."

De atlete merkte dat ze bij thuiskomst niet meer anoniem over straat kon. "Ik woonde om de hoek van de Albert Cuyp en ik vond het heerlijk om daar rustig over de markt te lopen. Dat zat er toen even niet meer in." Van Langen reikte gisteren zelf de prijs uit aan Dumoulin en vond zijn uitspraken herkenbaar. "Het is iets wat je vaker met andere sporters bespreekt, maar voor anderen is het lastig te begrijpen. Mensen denken toch al gauw dat je ondankbaar bent."

'Bijna spijt'

Er waren momenten dat Van Langen spijt kreeg van dat ze die medaille überhaupt had behaald. "Soms krijg je er bijna spijt van. Als je even niet lekker in je vel zit, of het even niet lekker gaat. Heb ik hier wel goed aan gedaan, denk je dan."

In zijn toespraak bedankte Dumoulin zijn vriendin voor de steun in de lastige periode. Van Langen denkt dat het belangrijk is om vrienden en familie te hebben met wie je deze zaken kunt delen, "Maar ook zij zien niet alles", zegt Van Langen. "Het ligt ook aan je persoonlijkheid hoe je hiermee om kan gaan. Sommige sporters vinden het juist fantastisch en bloeien op, de ander vlucht er liever voor weg."