In een lokale kruidenier hangt de foto van Reshmie Oogink naast die van Heracles. Dé twee sportieve grootheden van Almelo, samen op een muur. Ook in het sportcentrum van Almelo prijkt een metershoge poster van de taekwondoka. Ze is een grootheid in het Nederlandse taekwondo.

Toch staat ze er grotendeels alleen voor. Een A-status van NOC*NSF heeft ze niet. Ze moet zelf haar trainingsfaciliteiten regelen en voor een beetje tegenstand moet ze uitwijken naar het buitenland. 

Dat is allemaal niet goedkoop. Een handjevol sponsoren helpen daarbij, maar een vetpot is het allerminst. Een paar honderd euro hier, een vliegticket daar. Dat zijn de bedragen waar Reshmie Oogink topsport mee bedrijft. 

Gelukkig heeft Reshmie een familie die haar door dik en dun steunt. Broer Michael is haar coach en trainer nadat vader Hans het niet meer kon door rugklachten. Moeder Soemintra is manager en verantwoordelijk voor alle randzaken en dan is er nog een grote schare aan zussen, ooms, tantes, neefjes en nichtjes voor de mentale ondersteuning. 

Zo heeft Reshmie het hoogste podium van de wereld weten te bereiken: de Olympische Spelen in Rio de Janeiro. Op 20 augustus vecht ze daar voor een gouden medaille.