Vandaag 30 jaar geleden vond in de insecticidefabriek Union Carbide de grootste giframp ooit plaats. De fabriek braakte een enorme gifwolk uit over de Indische stad Bhopal. Er stierven zeker 22.000 mensen.

Meer dan een half miljoen mensen zijn destijds blootgesteld aan het dodelijke gif en werden ziek. Elke dag bezwijken er nog mensen door gif-gerelateerde ziektes als longkanker, leverziekten en nierfalen. Nog steeds worden er nog misvormde en zieke kinderen geboren door de ramp.

Tot op de dag vandaag worden er rechtszaken gevoerd om compensatie te krijgen. Intussen drinkt de stad Bhopal nog steeds giftig drinkwater want de fabriek staat er nog steeds.

Wat heeft de wereld geleerd van de ramp in Bhopal Zijn de fabrieken nu veiliger? En hoe gaat het nu verder? Vanavond in EenVandaag spreken we veiligheidsexpert Chris Pietersen, hij was destijds betrokken bij het onderzoek naar de toedracht van de giframp en we spreken Nicole Sprokel van Amnesty, al jaren begaan met het lot van de slachtoffers van de ramp en de juridische nasleep.

Op 29 september stierf Warren Anderson, de toenmalig directeur van Union Carbide Corporation, de man die gezien werd als hoofdverantwoordelijke voor de ramp. Hij heeft altijd zijn straf ontlopen. Zijn bedrijf heeft wel een kleine schadevergoeding betaald aan de slachtoffers, waarvan de meesten nooit geld gezien hebben. Anderson zelf hield zich de rest van zijn leven schuil in zijn huis in de sjieke wijk  The Hamptons, jarenlang belaagd door activisten en journalisten. In 2010 werden acht leidinggevenden voor twee jaar cel en een kleine geldboete veroordeeld. 

De rechtszaken gingen door, ook toen in 2001 Dow Chemical Union Carbide overnam. Dow Chemical heeft altijd de verantwoordelijkheid ontkend. Vandaag demonstreren slachtoffers en nabestaanden om de verantwoordelijken voor de fabrieksramp strenger te straffen en alsnog een schadevergoeding te krijgen.