Elk jaar weer ongeslagen bovenaan van ons nationale lijstje met ergenissen: hondenpoep. Toch haalt zo’n steen des aanstoots, waar we dagelijks tegenaan lopen, bijna nooit een actualiteitrubriek of landelijke krant. Waarom eigenlijk niet?

Dat vroeg ik me laatst af toen ik een platgetrapte hondendrol moeten afschrapen van maatje 21 van mijn anderhalf jaar oude dochtertje, die net leerde lopen. In haar wankele pasjes viel ze later neer in een andere hondendrol en kon ik terug naar huis voor een kledingwissel. Na dit voorval was mijn verwondering over het hondenpoepprobleem gewekt.

In mijn buurt ligt het vol met hondendrollen. Voorheen wist ik ze vakkundig te vermijden, maar met kleine kinderen valt dit niet vol te houden. De buggy die vastloopt in de derrie, de schoenzolen-check na elke loopje richting brievenbus, het speelgoedtractortje van mijn zoon dat bij thuiskomst vol zit met poep...Er schijnen bovendien in zo’n 10 procent van de gevallen akelige beestjes in voor te komen, spoelwormen, waar we ziek van kunnen worden.

Oplossingen voor het hondendrolprobleem worden in overvloed aan gedragen. De poepvrije zone, de drollencarrousel, de uitlaatveldjes, de hondentoilet, gratis zakjes uitdelen, hondenhaltes....Mijn gemeente gaat nog een stap verder en heeft in kaart gebracht hoeveel honden er in elke wijk rondlopen. Hilarisch. In mijn wijk blijkt er een bijzonder hoge honddichtheid te hebben, van 3,5 (..? Ik kom er niet uit. 3,5 hond per inwoner? 3,5 inwoner per hond?). Gemiddeld lopen er vijfhonderd honden rond in mijn wijk -op 6500 mensen- en elke hond heeft een kleine 2000 m2 tot zijn beschikking. Best veel trouwens. DUS.....?

Wat moet je met zo’n onderzoek? Het lost het probleem niet op. Ik weet nu alleen dat er in mijn buurt bijzonder veel honden rondlopen, meer dan in andere wijken. Typisch geval van: we zetten er een onderzoekje op en zo zijn we van het probleem af. Merkwaardig...

Eigenlijk is het simpel. Iedereen die een huisdier heeft, is hier verantwoordelijk voor. Je zou het niet zeggen als je onze straat ziet, maar hondenbezitters zijn verplicht de uitwerpselen van hun geliefde viervoeter(s) op te ruimen. Boete bij het nalaten hiervan: €90. Mocht de eigenaar weigeren de poep weg te halen komt hier nog €113,50 bij als opruimkosten. Maar geen agent natuurlijk die hierop gaat handhaven. Wel stoer in de (met hondendrollen bezaaide) bosjes liggen met een lasergun, maar hondenpoep....“Nou mevrouwtje, da’s een heterdaadje. Dat wordt dan 90 euro graag.” Ik heb het nooit meegemaakt.

Ik snap hondeneigenaren ook wel. Ze betalen al belasting. Dit bedrag verschilt sterk per gemeente. In Amsterdam betaal je jaarlijks €91,80 voor je hond; hetzelfde bedrag erbij voor hond nummer twee. In Maastricht betaal je de helft (€42), hoewel dit bij een tweede hond ook omhoog schiet naar €86. Ze denken: ruim daar die drollen maar van op. Maar de meeste gemeentes gebruiken het geld om een gat in de begroting te dichten. Of van die hondenopruimkarren rond te laten rijden.

Consequent is het evenmin: dan moet er op katten ook belasting geheven worden. Onze twee katten hebben weliswaar een keurige kattenbak, maar wie weet zitten ze gezellig bij de buurman twee huizen verderop in zijn pas gemaaide gazon te poepen.

Mijn voorstel: schaf die hondenbelasting gewoon af. En stop met al die halfslachtige pogingen om de hondenpoep terug te dringen. Neem, zoals voorgesteld door de PvdA in Hilversum, gewoon de wetgeving van de Engelsen over, die met ferme hand de hondenpoep bestrijden middels de Dogs Act uit 1996. Het bevuilen van de openbare ruimte met hondenpoep is daar een strafbaar feit waar een boete van zo’n 1000 pond, omgerekend 1250 euro op staat. Overlast van hondenpoep is er nauwelijks. Volgens mij vinden de hondenliefhebbers die nu wél braaf alles opruimen en geconfronteerd worden met minder sociale collega-hondenbezitters dit ook een uitstekend idee.

Sta je daar dan met je bulldog en zijn net vers belegde drol: 1300 euro’s armer. Je gaat toch anders door je straat lopen.

Kijk: dan gaan we er natuurlijk wél een onderwerp erover maken in EénVandaag.