Vakantie alleen maar leuk? Door heimwee is het voor Carin (61) een fikse uitdaging: 'Ga bijna altijd eerder weg'
Een verre en lange reis maken, klinkt voor veel mensen als een mooie droom. Want: wie wil dat nou niet? Nou, er is een groep mensen die daar niet op zit te wachten. Zij hebben, net als Carin (61), altijd last van heimwee. "Ik wil gewoon naar huis."
Carin Hafkamp had daar als kind al last van, weet ze van horen zeggen. "Mijn moeder vertelde mij dat ik als kind ook al zo was." Hoe langer de vakantie duurde, hoe minder zin Carin erin had. Ze was er klaar mee. "Ik wilde dan gewoon naar huis. Ik vond het niet meer leuk."
Onbekend terrein
Als ze te lang niet in haar eigen omgeving is, krijgt Carin heimwee. Ze mist haar huis en alles én iedereen waar ze zo bekend mee is. "Want het is natuurlijk allemaal een beetje buiten je comfort zone", vertelt ze over op vakantie gaan.
Het is wel iets wat ze graag doet. "Maar", zegt ze, "als je een vakantie boekt weet je niet waar je terechtkomt, waar je gaat slapen, waar je je boodschappen moet doen en waar je gaat eten", somt ze op.
Met de caravan naar Italië
Vroeger losten Carin en haar gezin dat op door met de caravan naar Italië op vakantie te gaan. "Dat deden we zolang de kinderen meegingen op vakantie", vertelt ze. "En dat maakte het een stuk makkelijker voor mij, want dan kon ik mijn eigen dekbed en andere eigen spulletjes meenemen. Het was dan alsof je een stukje thuis meenam."
Ik wilde de vakantie niet verpesten en sprak er daarom ook niet over met hen.Carin over het hebben van heimwee
Eenmaal aangekomen op de bestemming vond ze het vaak hartstikke leuk. "Lekker even weg uit de dagelijkse sleur. Dat zorgde altijd wel voor ontspanning. En ik deed mijn best om ervoor te zorgen dat ze er geen veel last van hadden", vertelt ze over het gemis dat ze dan tegelijkertijd voelde. "Ik wilde de vakantie niet verpesten en sprak er daarom ook niet over met hen."
Altijd eerder terug
"Maar op een gegeven moment kwam er dan wel altijd écht zo'n gevoel dat ik alles miste: mijn katten, mijn vertrouwde omgeving, de mensen met wie ik omga", gaat ze verder. Wanneer dat gevoel haar bekroop was het tijd om naar huis te gaan.
Ergens voelde haar man en kinderen dat dan ook aan. "We gingen dan bijna altijd 1 of 2 dagen eerder naar huis, omdat ik naar huis verlangde." En vaak vonden de kinderen dat prima. "Ze hadden alsnog een leuke vakantie gehad en die ene dag maakten dan niet zoveel uit. Ook vonden ze het leuk om weer naar huis te gaan, naar hun vriendjes."
Zoeken naar veiligheid
"Ik denk dat het met een stukje veilig voelen te maken heeft", gaat Carin verder over waar haar heimwee vandaan komt. "Veiligheid is altijd al een probleem in mijn leven geweest." En dat heeft te maken met haar opvoeding, legt ze uit.
"Doordat er bij mij in het gezin van alles gebeurde, paste ik mij aan aan de rest. Ik wilde de sfeer goed houden, maar daardoor voelde ik mezelf eigenlijk nooit veilig en vertrouwd." Als Carin nu als volwassen vrouw weer op een plek komt waar ze niet volledig zichzelf kan zijn, dan voelt ze zich onzeker. Ze krijgt na een tijdje heimwee naar haar huis: een veilige plek die ze zelf heeft gecreëerd en waar ze controle over heeft.
'Waarom deed ik zo moeilijk?'
"Want als ik dan weer thuis ben, gaan die heimweegevoelens weg", vertelt Carin over haar veilige plek. "Maar, ergens denk ik dan ook: waarom deed ik nou zo moeilijk?" Het is een beetje gek, geeft Carin zelf toe.
Maar hulp zoeken voor haar 'probleem', vindt ze niet echt nodig. "Met andere dingen doe ik dat wel, ik ben heel erg bezig met zelfontwikkeling. Maar met die heimwee denk ik: het beïnvloedt mijn dagelijks leven niet. Het is bij mij niet zo sterk dat ik er ziek van word."
Ontdekken in Santa Fe
Ook houdt het haar niet tegen om zelfstandig verre reizen te maken. "Ik ben naar Amerika op vakantie geweest", vertelt ze over een spirituele ontdekkingsreis naar Santa Fe die ze een paar jaar geleden maakte. "En toen wist ik ook: je kan niet naar huis."
"Ik deed tijdens die reis heel erg mijn best om dat gevoel aan de kant te schuiven, want de wilskracht om te ontdekken was groter dan mijn gevoel van heimwee." Maar ze had tijdens de vakantie ook verdrietige momenten. "Ik was met een groep mensen die ook veel bezig waren met spiritualiteit en kon helaas niet goed communiceren met mijn familie in Nederland door het tijdsverschil en omdat we een druk schema hadden."
Bespreekbaar maken
Carin liet haar verdriet niet aan de groep merken. "Ik zat toen nog in een levensfase waarin ik niet over alles sprak en minder goed naar mijn eigen gevoelens luisterde." Ze ging gewoon mee met de 'flow'. Maar vandaag de dag zou ze dat wel anders hebben gedaan.
"Nu zou ik zoiets gewoon bespreekbaar hebben gemaakt. Zo van: het kan zomaar een keer zijn dat ik een 'off-day' heb, omdat ik gewoon eigenlijk graag naar huis wil." Ze weet nu dan ook dat praten over heimwee belangrijk is: "Want daarmee neem je je eigen gevoel en jezelf serieus."
Niet 11, maar 10 dagen
Over een paar weken pakt Carin weer het vliegtuig, dit keer naar Griekenland samen met haar man. Ook tegen hem is ze nu opener over haar heimwee gevoelens. "Hij stelde voor om 11 dagen te gaan." Het werden er uiteindelijk 10. "Dat ene dagje minder vind ik dan toch wel fijn", vertelt Carin lachend.
Ze heeft er zin in. "We gaan dit jaar naar Zakynthos. Ik ben heel benieuwd, maar ook nu al heel blij dat we niet 3 weken gaan. En ik stel me er nu van tevoren al op in en zeg tegen mezelf: we gaan 10 dagen weg en ik ga daar zo lang mogelijk van proberen te genieten zonder dat die heimwee er doorheen knijpt."