
Pascal keert terug naar 'zijn' dorp Beltrum dankzij nieuwe woningen, die hij zelf heeft laten bouwen
In veel dorpen trekken jongeren weg omdat ze er geen woning kunnen vinden. Bewoners in het Gelderse Beltrum namen het heft in eigen hand en bouwde 19 nieuwe woningen. Met succes: jongeren blijven, gezinnen komen terug en zelfs de basisschool groeit weer.
In Beltrum wonen ongeveer 3.000 mensen, waardoor elk verlies van jonge mensen meteen gevoeld wordt in het Achterhoekse dorp in de gemeente Berkelland. Ook Pascal te Bogt, geboren en getogen in Beltrum, ging weg voor zijn studie. Maar keert nu terug naar zijn roots dankzij deze nieuwe woningen.
Terug naar de roots
"Voor mijn studie ben ik even weg geweest en heb ik een tijdje in Amsterdam gewoond", vertelt Pascal. Maar hij kwam er snel achter dat als hij weer weg kon uit Amsterdam, hij weer terug wilde naar zijn roots in de Achterhoek.
"Mijn vriendin komt hier vandaan, mijn hele sociale leven heb ik hier opgebouwd." Maar terugkeren was simpel gezegd een uitdaging. "6 jaar geleden was het echt moeilijk om woningen toe te voegen aan het dorp." Dus er was gewoon geen plek voor hem, hoe graag hij het ook wilde.
Niet iedereen kan terug
Pascal is niet de enige. Volgens een onderzoek van de ING blijkt dat veel meer dorpelingen hun roots verlaten, namelijk 61 procent tegenover 47 procent van de stadsbewoners.
Daarvan woont bijna de helft nog steeds buiten hun roots maar wil een deel (28 procent) ook op termijn weer terug. Maar niet iedereen kan dat. Dat komt door bijvoorbeeld te dure of te weinig huizen in het dorp waar ze vandaan komen.
Mooie nieuwe wijk
Bij gemeente Berkelland, waar Beltrum onder valt, heeft volgens Pascal 'de nek uitgestoken' om het toch mogelijk te maken dat hij en andere jongeren toch terug kunnen keren naar hun roots. "Daar hebben we toen echt wel gas op gegeven met z'n allen."
Nadat duidelijk was welke jongeren wilde wonen in Beltrum, gingen ze samen met de gemeente een samenwerking aan. "En 6 jaar later heeft dat geresulteerd in deze mooie nieuwe wijk."
Een weiland
"Het was eigenlijk gewoon een weiland", vertelt Pascal over de plek waar nu zijn woning zit. Hij en zijn toekomstige buurtbewoners moesten volgens de gemeente zelf met de kavelindeling komen, en dat kwam volgens hem heel natuurlijk. "Maar het heeft ook soms wel wat langer geduurd dan je hoopt."
Het heeft ook invloed gehad op de prijzen van de woningen. "Daarin had de gemeente wel een belangrijke rol", vertelt Pascal. "Die heeft ook wel aangegeven aan de ontwikkelaar: 'Als je hier wat wilt op deze grond, dan zul je ook moeten meedenken om daar een maatschappelijke prijs voor te vragen.'"
Verschillende soorten woningen
Hoeveel het heeft gekost, durft Pascal niet voor iedereen in te vullen. "Dat zal voor iedereen afhankelijk zijn van wat voor keuzes ze voor de woningen hebben gemaakt. Je hebt hoekwoningen, rijwoningen, tussenwoningen, levensloopbestendige woningen en twee-onder-een-kappers", somt hij op.
Maar hoeveel heeft hij zelf betaald? Hoewel hij het exacte aantal niet wil noemen wil hij wel een tipje van de sluier oplichten. "Laten we zeggen dat een twee-onder-een-kapwoning ergens tussen de 5,5 en 6,5 ton is."
'Je doet mee aan de gemeenschap'
Hoe dan ook is Pascal blij om weer terug te zijn in de plek waar hij opgroeide. "Het betekent alles voor mij", vertelt hij. "Je doet mee aan de gemeenschap. En dat is ook echt wel de motor van deze samenleving. Dus voor mij was het eigenlijk al klip-en-klaar toen ik hier ging blijven wonen."
"Voor Beltrumse begrippen is 19 nieuwe woningen veel", gaat hij verder. "Vooral omdat je ook een verhuisbeweging op gang brengt. Ouderen komen hier bijvoorbeeld in hun levensloopbestendige woning, hun vrijstaande woning komt weer vrij, daar gaat een gezin heen. Dat woninkje komt weer vrij voor bijvoorbeeld starters. Zo zie je dus dat het wel de woningmarkt hier lokaal op gang brengt door dit soort projecten."