Iraanse Siamak blijft regime ontmaskeren vanuit Nederland, ondanks zware bedreigingen: 'Hét moment om aan juiste kant te staan'
De Iraanse journalist en mensenrechtenactivist Siamak Tahmasbi kan na meerdere moordaanslagen op zijn leven al jaren niet meer vrij naar buiten. Gespannen en optimistisch kijkt hij naar de toekomst. "Ik hoop dat het regime op een dag zal instorten."
Tahmasbi zit al bijna 2 jaar ondergedoken in een safehouse, hij wordt streng beveiligd door de Nederlandse politie. "Ze begonnen met berichten te sturen dat ik mijn mond moest houden en moest stoppen met praten", vertelt hij.
Dreigementen
Online, zoals richting zijn ruim 55.000 Instagram volgers en via Voice of America, een Iraanse zender deels gefinancierd vanuit Amerika, onthult hij corruptieschandalen en ontmaskert hij agenten en militairen die zich schuldig maken aan repressie namens het Iraanse regime. Sindsdien wordt hij bedreigd.
De groep zei tegen Tahmasbi dat als hij zou stoppen, hij vrij zou kunnen terugkeren naar Iran. "Maar als ik niet zou stoppen, moest ik volgens hen nadenken over het lot van twee andere mensen", vertelt de journalist. In het bericht werd gerefereerd aan twee liquidaties van Iraniërs in 2015 en 2017 in Nederland.
Alarmknop
De dreigementen waren zo ernstig dat Tahmasbi van de politie een alarmknop kreeg. "Ik heb gezegd dat ik dit probleem heb en dat ik geloof dat ze me echt willen vermoorden. Ik heb ook al het bewijs laten zien zodat duidelijk werd dat het geen verbeelding was."
De journalist en mensenrechtenactivist overleefde sindsdien meerdere aanslagen op zijn leven. De alarmknop die hij kreeg, bleek zijn redding. De eerste poging stond er een man aan de deur die beweerde geen sleutel te hebben van zijn oma, zogenaamd de buurvrouw van Tahmasbi. Hij kreeg wantrouwen en belde de politie, de man aan de deur vluchtte met een auto.
Serieuze criminelen
In juni 2024 zag hij silhouetten op zijn bewakingscamera. Hij seinde de politie in die er snel was. "In minder dan een halve minuut." Er werden twee verdachten gearresteerd, die bewapend waren en klaar om te schieten. Er werden drie wapens gevonden en 50 kogels, aldus Tahmasbi.
Later bleek dat een van de verdachten al lang gezocht werd door Interpol. "Een grote vis." Tahmasbi had de aanslag verwacht, maar niet gedacht dat het zo'n serieus plan zou zijn, met zulke serieuze criminelen. In een bericht dat werd gevonden stond dat ze op het balkon moesten springen, de deur moesten openbreken en schieten. Ze moesten na afloop een foto sturen van het lichaam.
Onvrijwillige eenzaamheid
Vrij naar buiten, kan Tahmasbi niet meer. Hij leeft, zoals hij zelf zegt, in onvrijwillige eenzaamheid. Zomaar naar buiten gaan, met familie of vrienden afspreken kan niet. "Je moet beseffen dat op elk moment iemand een pistool op je kan richten en je kan neerschieten. Zo gaat het daar. Zelfs geluiden in mijn eigen huis, bijvoorbeeld van mijn katten, maken me alert."
Wat hem nu in deze situatie overeind houdt, is zijn werk. "Dat geeft me hoop dat deze regering op een dag zal instorten en dat misschien een groot deel van deze problemen opgelost zal worden."
Mix van emoties
De situatie in Iran nu, noemt de journalist een mix van emoties, een heel complexe situatie. "De mensen in Iran hebben het zwaar, zelfs voor deze aanvallen waren er grote economische problemen."
De verbinding tussen hem en veel mensen daar is nu verbroken omdat het internet afgesloten is. Sommigen hebben via Starlink toch verbinding, maar dat is niet zonder risico. "Dat is nu illegaal en kan zelfs eindigen met een executie."
'Geen duidelijke structuur meer'
Hij hoort geluiden dat mensen binnen de veiligheidstroepen geen bevelen meer opvolgen. "Er lijkt geen duidelijke commandostructuur meer te zijn: sommigen doen wat ze willen, of proberen te ontsnappen."
Zij maken zich zorgen om hun eigen veiligheid en die van hun families. Ook staan hun lonen onder druk, terwijl de prijzen stijgen. "Een andere reden is dat ze zien dat veel hoge commandanten zijn gedood, daardoor is er geen duidelijke structuur."
'Moment om aan juiste kant te staan'
Tahmasbi werkt er met zijn organisatie aan om namen en identiteitsgegevens openbaar te maken van mensen van het regime. "We zeggen tegen hen: als jullie je wapens niet neerleggen en je niet bij de gewone bevolking aansluit, dan zullen jullie later vervolgd worden", zegt hij. "Dit is het moment om aan de juiste kant te gaan staan."
Hij is optimistisch en hoopvol over de toekomst. Er zijn genoeg goede mensen om Iran te leiden, zegt hij. "Sommigen van hen zitten in de gevangenis, dat zijn mensen die tegen dit regime hebben gevochten en daar een hoge prijs voor hebben betaald." Die mensen zouden het land opnieuw kunnen opbouwen, denkt hij. Eventueel met hulp van buitenaf, "als deze regering uiteindelijk instort."