Ferry Doedens openhartig over verslavingen in documentaire, ex-verslaafde Judith weet dat dit niet genoeg is: 'Inzien dat je moet veranderen'

Verslavingsdeskundige en oud-verslaafde Judith Blok snapt de aandacht die de documentaire krijgt. "Het is een open inkijkje in een wereld die voor veel mensen niet bekend is. Dit krijg je niet vaak te zien."

Herkenning van verhaal

Judith herkent veel van het verhaal van Doedens. "Alle excuses om door te gaan met je verslaving, de excuses om niet te stoppen die je jezelf voorhoudt, het niet komen opdagen bij afspraken. De verslaving die spreekt. Dat deed ik ook allemaal."

"Ik vind het heel knap dat hij zo eerlijk is", vertelt ze. "Ik weet van mijn eigen verslaving dat ik niet naar buiten durfde te treden. Ik had angst om mijn kinderen te verliezen, maar ook schaamte speelde mee."

'Mama is verslaafd'

Judith schreef het boek 'Mama is verslaafd', waarin ze haar verhaal deelt. "Het verschil tussen de documentaire van Doedens en mijn boek is dat ik het pas deelde nadat ik 'clean' was, terwijl Doedens er nog in zit."

Judith hoopt dan ook dat de documentaire de acteur helpt in zijn proces. "Het kan een spiegel zijn voor hemzelf. Misschien doet deze documentaire hem inzien om te veranderen."

Veranderen als persoon

Maar ze weet ook dat er geen garantie is dat de documentaire dat effect heeft. "Iedereen heeft zijn eigen moment en kan verschillen. De een heeft meerdere 'rondes' nodig, zoals ik het noem. Bij de een moet de partner eerst weggaan, bij de ander moet het geld echt op zijn", geeft ze als voorbeelden.

Bij Judith was dat moment toen haar kinderen uit huis werden geplaatst. "Het heeft zover moeten komen voordat ik ben gaan veranderen. Dat was mijn 'rock bottom'. Ik hoop dat het bij Doedens deze serie misschien is, maar dat weet je niet."

'Niet het hele verhaal'

Kenan De Leeuw van Jellinek heeft de documentaire ook gezien. Hij bleef met dubbele gevoelens achter. "Het in beeld brengen van kwetsbaarheden en een inkijk geven van het leven van een verslaafde kan bijdragen aan het destigmatiseren van de verslavingsproblematiek."

"Tegelijkertijd", gaat De Leeuw verder, "is het een individueel geval en een momentopname. De documentaire laat niet alles zien en gaat over zijn proces. Dat proces is heel persoonlijk. Deze documentaire geeft ook maar een deel van zijn eigen proces weer. "

Geen positief eind

"De documentaire eindigt bijvoorbeeld ook niet per se positief of met herstel. Terwijl wij zien dat het wel kan. Je kan er uit komen. Herstel is mogelijk, maar dat zien we niet in deze documentaire", noemt hij.

De Leeuw benadrukt ook dat deze documentaire bepaalde stereotypen kan bevestigen die leven bij mensen, maar niet gelden voor alle verslaafden. "Het beeld kan ontstaan dat verslaafden niet openstaan voor hulp of dat hulp niet zinvol is." Het tegengestelde is waar, ziet De Leeuw. "Hulp zoeken loont."