Carnaval is bij uitstek het feest waar ze een kunst maken van de politiek incorrecte grap. Maar kan dat nog in tijden van aanklachten tegen seksuele intimidatie en #metoo?

Nog voor het carnaval was er verontwaardiging over de naam van een feest in Eindhoven. ‘De wil van een vrouw doet er #nietoe’ ging te ver. Maar geldt dat nu ook voor carnavalsvereniging De Kontenknijpers? En wat te zeggen van het #metoo embleem dat de vereniging van Den Bosch gebruikt, in de vorm van een vlakke hand op een bil? Of een liedje over de vogel de Kneu. Dat een schunnig refrein geeft. 

Tijdens de carnavalsoptochten waren er dit weekend meerdere verwijzingen, voor zover bekend heeft dat nergens tot grote ophef of aangiftes geleid.

"Te plat en te rechttoe, rechtaan, dat is de grens. Het bezingen van #MeToo gaat dan eigenlijk te ver", stelt Jan Eijsermans van de Tilburgse carnavalsvereniging annex showband Veul Gere. Ze maakten een van de grote krakers dit jaar, het liedje ‘Solo’, met een videoclip over een man met een fluit.

Veul Gere maakt meer toespelingen met carnavalsnummers, omstreden zijn die niet. Maar de routiniers achter De Deurzakkers storen zich aan liedjes die alleen maar bedoeld lijken om andere liedjes in platheid te overtreffen.

‘Seksuele toespelingen waren er twintig, dertig jaar geleden ook al. Maar het wordt steeds schunniger, de moraal is een beetje zoek’, zeggen Clemens van Bracht en Frans de Kok. Zij openden dit jaar het grote carnavalsfeest van Omroep Brabant met hun oude hit ‘Het feest kan beginnen.’ Een goed, tijdloos liedje houdt volgens het duo veel langer stand dan die flauwe grappen. ‘Die liedjes ben je volgend jaar weer vergeten.’

Ook cultuurhistoricus Gerard Rooijakkers ziet een verschuiving in de grappen tijdens carnaval, maar vindt het goed dat er ook nu politiek incorrecte grappen gemaakt worden over pijnlijke dingen. Dat was oorspronkelijk zelfs de rol van de Nar.