Vader Michiel (38) dronk twee flessen wijn per dag, stoppen met alcohol redde zijn gezin: 'Pijnlijk dat we zo leefden'

Alcoholist. Het duurde even voor Michiel Arnold het onder ogen kon komen, maar inmiddels noemt hij zichzelf zo. "Ik ben niet meer verslaafd, maar ik blijf een alcoholist." Hij is nu ongeveer 2,5 jaar nuchter, maar nog steeds zijn de sporen die jarenlang drankgebruik hebben nagelaten dagelijks te voelen.

'Liep de spuigaten uit'

Zijn vrouw Mirjam is nog elke dag blij dat ze haar man weer terugheeft, maar daarvoor moesten ze eerst samen door een diep dal gaan. Hun zoons zijn nu 11, 9, 7 en 4 jaar, toch weet ze pas sinds kort hoe het is om de opvoeding écht samen te kunnen doen.

"Het liep het bij ons de spuigaten uit", zegt Mirjam. "Uiteindelijk heb ik gezegd: 'Tot hier en niet verder. Anders gaan we uit elkaar.'" Achteraf gezien zou die uitbarsting een keerpunt zijn. Het werd de ommekeer in een probleem dat al jaren onder de oppervlakte borrelde.

Als tiener begonnen

Michiel kwam in aanraking met drank zoals dat bij veel mensen gaat: als 18-jarige ging hij gezellig wat drinken met zijn hockeyteam of met collega's na werk. "En thuis werd er ook eigenlijk altijd wel gedronken. Dus om mij heen was de hele tijd alcohol."

Volgens Michiel ging dat eerst nog best goed, maar het kwam pas echt in een stroomversnelling toen hij op zijn 20ste naar Oostenrijk ging om daar een paar maanden te werken als snowboardleraar. "Daar kreeg ik al snel de bijnaam 'Alcohol Chiel'", herinnert hij.

Dag en nacht zuipen

"Ik was iedere middag, avond en nacht aan het zuipen." En de katers? Die had de twintiger nauwelijks. "Ik was jong en had een topconditie. Ik rookte anderhalf pakje sigaretten per dag en rende van de ene berg naar de andere. Het maakte allemaal niks uit."

Rond deze tijd ontmoette hij ook Mirjam en niet lang daarna gingen ze samenwonen. Thuis was altijd drank voor handen. "Ik kon iedere dag een biertje en een wijntje pakken." Michiel dronk alleen 's avonds en de rest van de tijd functioneerde hij gewoon.

'Ik had het niet door'

"Het ging goed", blikt hij terug. "We maakten carrière, hadden het leuk met elkaar: het leek van buiten allemaal goed." Michiel werkte zich op naar mooie leidinggevende functies en na het werk dronk hij samen met Mirjam gezellig wat bij het eten.

Maar hij bleef de hele avond stevig doordrinken, ook als Mirjam naar bed was. Michiel dronk in ieder geval twee flessen wijn, vaak met ook nog bier erbij. "Het gaat misschien heel gek klinken", zegt Mirjam, "maar ik had helemaal niet door dat hij zoveel dronk. Dan kan je misschien zeggen: 'Hoe kan je dat nou niet zien?' Maar ik wilde het misschien ook wel niet zien."

Functionele alcoholist

Na een paar jaar kwamen er kinderen bij, maar het patroon ging door. "Toen we net kleine kindjes hadden deed ik voornamelijk de nachten", herinnert Mirjam zich. "Het is best pijnlijk om achteraf te beseffen dat we op zo'n manier leefden, dat hij eigenlijk helemaal verdoofd was. Ik kon wel heel boos worden dat hij 's nachts niet wakker werd."

Maar de volgende ochtend kwam Michiel wél weer op tijd zijn bed uit om de kinderen aan te kleden en naar school te brengen. "Ik zat niet dronken achter het stuur, ik was niet met flessen whiskey aan de wandel. Ik was een functionele alcoholist", zegt hij. Dat is iemand die ondanks de verslaving een 'normaal' dagelijks leven leidt. Maar de impact op zijn gezin was natuurlijk enorm.

Kort lontje in ochtend

Bijna elke ochtend was er ruzie in huis, want Michiel had dan 'een heel kort lontje'. Hij bracht de kinderen dan wel naar school, maar zijn hoofd tolde nog van de avond ervoor. "Laten we eerlijk zijn: als jij twee flessen wijn op hebt tot een uur of 11 's avonds en je gaat de volgende ochtend achter het stuur zitten, dan ben je naar alle waarschijnlijkheid nog niet helemaal nuchter."

De rest van de dag voelde hij de gevolgen van alcohol in zijn lijf. "Ik bleef maar zweten, de hele dag door. Ik kon wel drie overhemden per dag aan, want ik was zeiknat." Ook kreeg hij aan het einde van de dag een dikke keel, die weer wegging als hij dronk. "Nee, natuurlijk heb je wel een kater en ontwenningsverschijnselen."

Spanningen en ruzies

Pas nu ziet Mirjam wat een ander mens Michiel is zonder drank. Vroeger was het huis vol spanningen en ruzies: "Toen konden we zelf denk ik niet eens zien dat het aan de drank lag. We hebben van alles de schuld gegeven, maar nooit echt de drank. Terwijl dat natuurlijk wel hetgeen was waar dit vandaan kwam."

Het inzicht kwam voor Mirjam toen ze naar een 'CRAFT-training' ging, dat is een speciale cursus voor naasten van mensen met verslavingsproblemen. "In eerste instantie dacht ik nog: het is vast eigenlijk niks voor mij, want zo erg is het niet bij ons. Ik heb me bijna weer afgemeld."

Kwartje gevallen

Maar Mirjam ging wél. Tijdens de training zou het kwartje vallen. Vooral de reacties van de andere aanwezigen openden haar ogen. "Ik had mijn verhaal gedaan en zag de ontsteltenis op hun gezichten. Ik kan bijna weer huilen als ik eraan denk", zegt ze. "Ik dacht: er is echt wel iets aan de hand, we moeten dit gaan veranderen."

Niet lang daarna barstte thuis de bom. "Mirjam heeft me meegenomen naar de huisarts", herinnert Michiel zich. "En ze zei: "Het is dit of je gaat het huis uit, want het wordt ook gewoon emotioneel onveilig voor de kinderen." Hij benadrukt dat hij nooit een kwade dronk had of gewelddadig werd, maar hij was er natuurlijk niet voor zijn gezin.

Hulp met verslaving

Michiel zocht hulp bij een stichting voor verslavingszorg. Kort gezegd draaide de behandeling niet om stoppen met drinken, maar eerder om het inzien dat het leven veel mooier is zonder drank. In dezelfde periode veranderde er een aantal dingen op zijn werk, waardoor hij niet meer gelukkig was met zijn baan. Michiel stopte met werken en richtte zich op beter worden.

Hij had maanden nodig om zich geestelijk voor te bereiden op het helemaal stoppen met alcohol. "Ik bleef doordrinken, maar ik was afscheid aan het nemen. Ik zat in een soort rouwproces." Michiel maakte zichzelf in eerste instantie wijs dat hij alleen een pauze zou nemen om Mirjam te plezieren: "Dat maakte de mentale stap kleiner."

'Ik ga stoppen'

Toen kwam Hemelvaart. "Ik had een caravan gekregen van mijn ouders, en ik zei: 'Weet je wat we doen? We gaan een weekend weg en dan stop ik met drinken.' Mijn vrouw stond me aan te kijken en zei: 'Je bent helemaal gek geworden.'"

De huisarts had niet lang daarvoor gezegd dat je niet zomaar kunt stoppen met drinken na zo'n lange periode van verslaving. Het kon zelfs levensbedreigend zijn. "Ik zei: 'Ik doe het gewoon'", vertelt Michiel. "Als je me dood vindt, dan was het voor het goede."

Wekenlang ziek in bed

Michiel stopte van de een op de andere dag, 'cold turkey'. Vervolgens lag hij wekenlang ziek op bed. "Ik heb liggen zweten, rillen, had nachtmerries. Ik was hondsberoerd en strontchagrijnig", herinnert hij. Toch was hij vastbesloten om door te gaan "Want ik wilde dit nooit meer meemaken."

"Het heeft 9 maanden geduurd voordat Michiel zich weer een soort van gelukkig kon voelen", merkt Mirjam op. Ze herinnert zich nog goed het moment waarop ze het gevoel had dat haar man weer terugkwam. "Hij kwam 's ochtends naar beneden en zei: 'Ik heb voor het eerst gedroomd, voor mijn gevoel in mijn hele leven.'"

'We zijn blij met elkaar'

Inmiddels is het gezinsleven een heel stuk rustiger geworden en zijn ze aan het verwerken wat er allemaal is gebeurd. Zeker hun oudste kinderen hebben best veel meegekregen van de ruzies en spanningen, maar krijgen nu ook bewust mee hoeveel beter het gaat.

"Ons zoontje van 9 zei toevallig laatst tegen mij: 'Nou mama, jullie gaan nooit scheiden'", zegt Mirjam. "Echt op zo'n krachtige toon waarbij hij voelt hoe blij we op het moment met elkaar zijn."

Naar buiten en bewegen

Michiel heeft heel veel geleerd over zichzelf en waarom hij lange tijd op deze manier een uitvlucht zocht. Ook heeft hij de diagnose ADHD gekregen, dat was jarenlang niet mogelijk om vast te stellen omdat hij verdoofd was door de alcohol. Met de kennis die hij heeft opgedaan is hij een eigen praktijk begonnen om mensen zoals hij te helpen.

Ook gaat hij veel naar buiten om te sporten en te bewegen, want hij weet dat hij wel iets nodig heeft om tot rust te komen. Nu doet hij in zijn vrije tijd aan triatlons of rent hij 'een marathonnetje'.

Echt nooit meer drinken?

En het idee dat hij nooit meer zal drinken? "Ik vind het heel rustgevend." Het bij één drankje houden zit er gewoon niet in, dus hij vindt het fijn om een heldere lijn te trekken. Soms staat er nog een fles wijn in de koelkast van een verjaardag, maar het kost hem geen moeite meer om daar vanaf te blijven.

Waar hij vroeger wel een drankje nodig had om los te komen op een feestje, is dat nu niet meer het geval. Hij heeft opnieuw uitgevonden hoe hij het naar zijn zin kan hebben zonder een biertje of wijntje. "Ik heb nog nooit zo'n leuk leven gehad", zegt Michiel tot slot. "Ik ga van het ene feestje naar het andere, en op zondag ben ik de fitste vader langs het zwembad."