Hanneke Steen staat 'onverwachts' op tweede plek van verkiezingslijst CDA: 'Een verschil maken door wie je bent'

"Huh, wat? Nummer twee? Joh, echt?! Ja, dat wil ik wel." Dat is zo'n beetje hoe Hanneke Steen (42) reageerde toen ze werd gevraagd of ze vlak achter lijsttrekker Henri Bontenbal op de kandidatenlijst wilde. "Ik had er echt geen rekening mee gehouden dat ik die plek zou kunnen krijgen."

Straks in Den Haag

Hanneke is nu nog wethouder in Hengelo, maar wisselt dat plekje na de verkiezingen in voor een plek in de Tweede Kamer. Een flinke verandering, ook op persoonlijk vlak. Want waar ze nu in haar eigen stad werkt, brengt ze straks als het goed is flink wat tijd door in Den Haag.

"Ik weet: ik ga daar een paar dagen in de week in zijn. Dan ben ik niet thuis en kan ik niet even snel bij mijn ouders achter de deur kijken, zoals nu wel kan. Dan zie ik mijn man niet 's avonds en kunnen we niet samen even de dag doornemen op de bank. Dat gaat natuurlijk best veel invloed hebben."

Facetimen

"Tegelijkertijd", gaat ze verder, "denk ik: jongens, we leven in 2025. We kunnen elkaar facetimen. Mijn man werkt in Ede, dus hij kan heel snel in Den Haag zijn. En ik vertrouw erop dat mijn relaties met familie, vrienden en mijn man sterk genoeg zijn om die 3 dagen Den Haag te kunnen overleven." Want in de Tweede Kamer komen voor haar partij, is het volgens Hanneke meer dan waard.

Of het van jongs af aan al haar grote droom is geweest? Dat niet per se. "Ik wilde kinderrechter worden", blik ze terug. "Ik zat in een buurt op school waar best veel problemen waren en zag veel verschil tussen kinderen. En ik wilde die kinderen recht doen: klasgenootjes met gescheiden ouders, of met ellende thuis. Ik had op de basisschool al het gevoel dat ik daar iets aan wilde doen."

Muziekkind

En bij die droom kwam nog een andere ambitie: musicus worden. "Ik was echt een 'muziekkind' en niet echt een 'sportkind'. En ik was helemaal idolaat (erg groot fan, red.) van de klarinet. Daar wilde ik ook wel mijn werk van maken."

Ze ging dus naast een studie Rechten ook het conservatorium doen. "Maar al snel besefte ik: als ik de muziek in ga, ben ik altijd aan het werk als andere mensen vrij zijn. Dan ben je les aan het geven of speel je in een orkest. Ik dacht: dan wordt mijn wereld wel heel klein."

Grote wereld

Achteraf een grappige gedachte, zegt Hanneke zelf ook lachend, aangezien werken in de politiek hetzelfde met zich mee kan brengen. "Ik begeef me nu natuurlijk ook heel erg in de politieke wereld, en ben erg druk. Terrasjes op de donderdagavond of spontane afspraken in het weekend zijn niet meer aan de orde."

Toch is er in haar ogen wel één groot verschil. "Mijn wereld is ook juist groter geworden door de politiek en dat zou met muziek minder zijn. Je gaat op werkbezoek, bent veel bij organisaties, komt veel mensen tegen", somt ze op. "Dus in die zin heeft het wel gebracht wat ik wilde toen ik het conservatorium liet zitten."

Rechtvaardigheid

En kinderrechter, dat werd 'm uiteindelijk dus ook niet. "Als je rechten studeert, leer je heel erg hoe je het recht toepast. Dus, dit is de regel - of ook wel: zo maak je een goede regel - en zo pas je 'm goed toe. En het bestuurskundedeel van de studie, wat ik uiteindelijk ben gaan doen, dat gaat heel erg over doelmatigheid."

"Dus", gaat ze verder, "treft die regel het doel dat je wil bereiken of moet je het anders doen, ander beleid maken? Maar in dat gesprek miste ik rechtvaardigheid. En dat vind je wel in de politiek. Dus daarom ben ik erin gerold."

Sollicitatie

Met haar plek op de kieslijst maakt Hanneke nu dus de stap naar de landelijke politiek. Hoe je dat doet? "Gewoon solliciteren", vertelt de politica. "Het moment dat de sollicitatieprocedure opengaat dan stuur je een brief en zeg je waarom je de landelijk politiek in wil. Met je cv, net als bij iedere andere baan." Inclusief sollicitatiegesprek en een beoordelingsdag waarop ze op van alles werd getest, vertelt Hanneke.

Daarna maakt de selectiecommissie een selectie van zo'n zeventig mensen en maken ze een advieslijst. "En als dat allemaal achter de rug is, word je gebeld. In mijn geval met de vraag: Hanneke, wil je op nummer twee? En een paar uur later staat het alweer online", vertelt ze lachend. "Dat gaat heel snel."

Onverwachts

Dat Hanneke zo hoog op de lijst terecht zou komen, had ze eigenlijk niet verwacht. 2 jaar geleden solliciteerde ze ook en kwam ze op nummer negen.

"Ik schreef toen ook mee aan het verkiezingsprogramma en wilde vooral dat alle landsdelen vertegenwoordigd waren. Ik wilde ook gewoon iemand uit mijn regio, en zei: 'Als je niemand kunt vinden, zet mij maar op de lijst. Dan ga ik wel campagnevoeren.'" Uiteindelijk had CDA toen 5 zetels en kwam ze niet in de Kamer terecht.

'Eervol'

Maar bij deze verkiezingen stond ze anders in. "Ik had nu wel echt zoiets van: ik wil op een verkiesbare plek. Tuurlijk, ik heb meegeschreven aan het verkiezingsprogramma, dus kreeg toen ook wel heel veel zin om daar iets mee te doen."

Dat ze uiteindelijk nummer twee is geworden, vindt ze vooral 'echt een mooie verrassing' en 'heel eervol'. "Ik vind het echt bijzonder dat de partij zoveel vertrouwen in mij heeft, daar werd ik wel even stil van."

Muziek en politiek

Haar liefde voor muziek komt in haar nieuwe functie goed van pas, denkt Hanneke. Volgens de politica zijn er namelijk best veel overeenkomsten tussen muziek en politiek. "Ik heb weleens een rustmoment gehad toen ik speelde met mijn orkest. Dan zat ik naar de dirigent te kijken, en dacht ik: hoe tof is dat? Die lukte het om met alleen een lijf ervoor te zorgen dat er iets moois ontstaat in een orkest. Hij wist daarmee een soort verbinding aan te gaan met de mensen in de zaal."

"En als je goed politiek bedrijft", gaat ze verder, "dan ben je ook in staat om met niet heel erg veel woorden, maar vooral door wie je bent - of dat nou iemand in het orkest is of de dirigent - samen het verschil te maken en iets neer te zetten. Dat is soms met bloed, zweet en tranen, net zoals bij muziek, maar daarmee kan je wel het verschil maken."

Bitterzoet

Hoe zich dat straks gaat uiten? Eerst het wethouderschap afronden. "Er zit best veel beweging in Hengelo, en er zijn ook een aantal dingen die ik graag had willen afmaken waar ik niet aan toekom. Dat voelt ook wel weer een beetje als een verantwoordelijkheid achterlaten, dus dat wil ik de komende maanden zo goed mogelijk afmaken. Het is ook een beetje 'bittersweet'."

En daarna volgt een drukke campagnetijd: vooral veel debatten en het land in. "Ik ga het een beetje over me heen laten komen", neemt Hanneke zich voor. "En gelukkig hoef ik het niet in mijn eentje te doen", voegt ze eraan toe, "dan zou ik er binnen 3 weken af liggen."