Emine ontdekte via DNA-test dat ze donorkind is: 'Ik dacht: wat is dit nou voor onzin?'

*Emine's beide ouders zijn Turks, ze wilde graag meer te weten komen over haar etniciteit en deed daarom vorig jaar een DNA-test. Misschien zou er wat Russisch bloed in haar zitten, dacht ze bij zichzelf. "Ik heb het samen met mijn vriend gedaan, eigenlijk een beetje voor de grap." Maar toen de resultaten eenmaal binnenkwamen, was Emine stomverbaasd.

'Dit is onzin'

'Je bent 25 procent Nederlands', las ze op de uitslag. 'Dat kan toch helemaal niet? Mijn ouders zijn allebei volbloed Turks', dacht Emine toen bij zichzelf.

Er ontstond op de uitslag ook een mannennaam, die zij niet kende, aangegeven als haar 'vader'. Weer snapt Emine er helemaal niets van. "Ik dacht: wat is dit nou voor onzin?"

De enige optie

Via de MyHeritage neemt Emine uiteindelijk contact op met *Louis. Ze komt er dan achter dat hij inderdaad haar biologische vader is. "Hij was jarenlang actief geweest als zaaddonor en hij vertelde mij in een berichtje dat ik waarschijnlijk een donorkind was. Als ik dat wilde, kon ik contact met hem opnemen."

Met deze informatie op zak, ging Emine het gesprek met haar moeder aan en die vertelde haar dat haar vader onvruchtbaar was. Voor hen was dit de enige optie om samen kinderen te krijgen. "Mijn moeder wilde dolgraag kinderen. Zij zei: 'Als dit de enige manier is, dan doen we dat.' En toen zijn ze dat traject ingegaan."

35.000 mensen als Emine

Het verhaal van Emine staat niet op zichzelf. Naar schatting zijn er 35.000 mensen in Nederland die niet weten dat ze met behulp van een zaaddonor zijn verwekt, en dat hun vader niet hun biologische vader is. In de vorige eeuw gaven artsen koppels vaak het advies om te zwijgen over het gebruik van een donor.

Anoniem doneren was tot 2004 de standaard, maar sindsdien is het verboden voor klinieken. Donoren moeten nu instemmen met de registratie van hun persoonsgegevens zodat donorkinderen vanaf hun 12de verschillende gegevens van hun donor - zoals lengte, haarkleur of opleiding - kunnen opvragen. Vanaf hun 16de kunnen donorkinderen ook persoonsgegevens opvragen, zoals de naam en woonplaats van de donor.

Regie in eigen handen

Voor de donorkinderen die voor 2004 zijn verwerkt moet het nu ook anders, zegt het kenniscentrum voor donorconceptie Fiom. "Het gebeurt regelmatig dat mensen er, via dit soort commerciële DNA-banken, per toeval achterkomen dat ze een donorkind zijn", zegt Jelmer Soes. "Maar wij willen met de campagne 'Nu het nog kan' mensen oproepen om niet langer te wachten."

"Zo kun je zelf de regie houden en thuis het gesprek aangaan", zegt Soes. Volgens Fiom is het namelijk belangrijk dat mensen op die manier dat gedeelte van hun identiteit nog kunnen invullen en op zoek kunnen gaan.

200 nakomelingen

In het geval van Emine betekende dat niet alleen erachter komen dat haar biologische vader een donor is, maar ook de ontdekking van vele halfbroers en -zussen. "Hij had jarenlang, meerdere keren per week, sperma gedoneerd. Naar schatting heeft hij zo'n 200 nakomelingen", vertelt ze.

Inmiddels heeft ze tientallen halfbroers en -zussen gevonden. Ze heeft er een aantal ontmoet en er is een groepsapp waarin steeds meer donorkinderen zich melden. Zelf heeft ze het meeste contact met vier Turkse halfzusjes en één Marokkaans halfzusje. "Een zusje en ik zijn toevallig ook in dezelfde buurt opgegroeid, het is heel bijzonder", vertelt ze. "Je kunt ze geen vriendinnen noemen, maar ook geen zussen. We hebben gewoon een superklik." Ook haar donorvader heeft ze een keer ontmoet.

'Mijn vader is mijn vader'

Binnen haar familie is de ontdekking van Emine nauwelijks bespreekbaar. "Het is een taboe, over zoiets praat je niet." Ze heeft haar moeder laten weten dat ze hen er niet mee wil belasten en dat haar vader niet hoeft te weten dat zij het weet. "Ik weet niet wat het met mijn vader doet. En voor mij verandert er niets. Mijn vader is mijn vader. Daar heeft deze ontdekking niets aan veranderd."

Ze wil dan ook geen band met haar donorvader. Eén ontmoeting was voor haar voldoende. "En ik heb op dit moment ook geen behoefte verder om er binnen mijn familie over te praten. Het zou mijn ouders kunnen kwetsen en dat wil ik niet."

*Emine en Louis zijn verzonnen namen om de anonimiteit van de bron te beschermen. De echte namen zijn bekend bij de redactie.