Kunnen de Paralympische Spelen niet tegelijk met de Olympische? 'Verdienen meer aandacht'

Met deze Paralympische Spelen staat een bijzonder jubileum voor de deur: het is dit jaar 50 jaar geleden dat de eerste Winter Paralympics werden georganiseerd.

Tegelijkertijd?

Hoewel de Paralympische Spelen de afgelopen jaren aan populariteit winnen, blijft de aandacht nog altijd achter bij die voor de Olympische Spelen. Zouden de Paralympische Spelen bij een groter publiek komen als de evenementen tegelijkertijd waren? Misschien, maar volgens sporthistoricus Jurryt van de Vooren is dat nog niet zo makkelijk

Vooral organisatorisch is het niet haalbaar, vertelt hij. "Het is op dat gebied een te grote uitdaging. Bij de Paralympische Spelen is meer zorg en begeleiding nodig", weet hij, "dat kun je niet zomaar bovenop de al gigantische Olympische organisatie leggen."

'Onterecht' minder aandacht

Maar dat er nog altijd minder aandacht is voor de Paralympische Spelen is wel onterecht, vindt de sporthistoricus. "Vanuit maatschappelijk oogpunt zijn de Paralympische Spelen veel interessanter."

De oorsprong van de Paralympische Spelen ligt vlak na de Tweede Wereldoorlog. In 1948 organiseerde arts Ludwig Guttmann in het Britse Stoke Mandeville sportwedstrijden voor gewonde oorlogsveteranen. De zogenoemde 'Stoke Mandeville Games' vonden plaats op dezelfde dagen als de Olympische Spelen in Londen.

Van revalidatie tot topsport

4 jaar later kreeg het evenement een internationaal karakter, toen ook Nederlandse veteranen deelnamen. Die ontwikkeling legde de basis voor wat later zou uitgroeien tot de Paralympische Spelen.

Sinds 1960 zijn de Paralympische en Olympische Spelen officieel aan elkaar verbonden. In 1976 organiseerde Zweden de eerste Paralympische Winterspelen.

Arnhem als keerpunt

Nederland speelde een opvallende rol in de geschiedenis van de Paralympics. In 1980 nam Arnhem de organisatie van de Paralympische Spelen op zich, nadat de Sovjet-Unie had geweigerd het evenement te organiseren. Het land, dat dat jaar wel de Olympische Spelen hield, zei dat er 'geen gehandicapten' zouden wonen.

Arnhem bleek een belangrijk keerpunt. Met zo'n 2.000 atleten uit 42 landen betekende het evenement een grote stap in de professionalisering van de gehandicaptensport. Sinds 1988 is het bovendien verplicht dat steden die de Olympische Spelen organiseren, ook de Paralympische Spelen hosten.

Na tegenslag naar hoogste niveau

Volgens Van de Vooren is zichtbaarheid cruciaal voor de groeiende waardering van de paralympische sport. "Het evenement laat zien dat je na een tegenslag via sport kunt terugkeren op het allerhoogste niveau."

Dat besef groeide al tientallen jaren geleden. Zo werd in 1956 op Bevrijdingsdag een rolstoelbasketbalwedstrijd gespeeld in het Olympisch Stadion in Amsterdam. "Voor veel mensen was dat de eerste kennismaking met gehandicaptensport," vertelt Van de Vooren. "Omdat het publiek het zag, ontstond er meer respect."

Buiten Olympische Spelen om

Al is het niet mogelijk om beide Olympische evenementen tegelijkertijd te organiseren, ziet Van de Vooren bij kleinere evenementen wel kansen. Bij wereldkampioenschappen of nationale toernooien is het wel haalbaarder. Zo had het NK atletiek in 2016 ook onderdelen voor mensen met een beperking.

"Door de sporten door mensen met een beperking een podium te blijven geven zal ook de populariteit blijven groeien", weet Van de Vooren. De komende Paralympische Winterspelen vormen daarmee niet alleen een sportief hoogtepunt, maar ook een nieuw meetmoment voor de zichtbaarheid van de gehandicaptensport.