Yuribert haalde zijn vader vanuit Cuba naar Nederland vanwege Amerikaanse dreiging: 'Niet het gevoel dat hij daar veilig is'

Eindelijk kunnen de twee nu weer samen domino spelen, dé favoriete hobby van de Cubanen. "Het enige spel dat je ook kan spelen als de stroom is uitgevallen", zegt Yuribert glimlachend terwijl hij de stenen husselt.

Geen stroom, geen brandstof

Dat zegt hij niet zonder reden, black-outs komen al jaren voor op Cuba. Maar de afgelopen tijd komen ze steeds vaker voor en duren ze steeds langer. Het gebeurt nu regelmatig dat het hele eiland een dag zonder stroom zit. En dat heeft dan ook gelijk gevolgen voor de watervoorziening en internettoegang.

Een van de redenen van de black-outs is het gebrek aan brandstof op het eiland. De Amerikanen houden al weken elke olietanker die op weg is naar Cuba tegen. Hierdoor rijden er steeds minder auto's op straat, maar wordt ook het vuilnis niet meer opgehaald omdat er geen diesel is voor de vuilniswagens.

Protesten tegen regering

En hoewel de communistische regering van Cuba de schijn ophoudt stevig in het zadel te zitten, ontstaan er voor het eerst barstjes in het bijna 70 jaar oude regime. Steeds vaker sijpelen er berichten door over protesten. In de stad Morón werd zelfs het lokale partijkantoor aangevallen en in de brand gestoken.

"Ik heb niet het gevoel dat hij daar nog veilig is", zegt Yuribert daarom over zijn vader. Aan de telefoon klinkt zijn vader steeds vaker onzeker. "Zo bezorgd en verdrietig heb ik hem nog nooit gehoord." Daarom besloot hij zijn vader naar Nederland te halen.

Gedwongen boer

Eigenlijk is Adalberto al gepensioneerd. Maar met zijn pensioentje van omgerekend zo'n 3 dollar per maand komt hij ook op Cuba niet zo ver. Als er al wat in de winkel ligt, is dat voor hem vaak duur. Dus heeft hij een stukje land waarop hij fruit en groente verbouwt, en varkens en kippen houdt.

Volgens Yuribert is hij eigenlijk een soort kleine boer. "Maar dat doet hij niet uit luxe, niet omdat hij dat wil, maar omdat er zo weinig eten te krijgen is. En als er al eten te krijgen is, is het lastig dat lang te bewaren omdat de stroom zo vaak uitvalt."

Verschillen Cuba en Nederland

Het contrast tussen zijn leven op Cuba en hier in Nederland is voor Adalberto soms moeilijk te bevatten. Los van de taal en het weer, natuurlijk.

Tijdens een wandelingetje met de hond verbaast hij zich over het kunstgrasveld waar hij langs loopt. "Dat hoef je dus echt niet te maaien?" En dat zijn zoon Yuri de drollen van zijn hondje opraapt en weggooit, dat vindt hij fantastisch. "Mensen geven om hun omgeving!"

'Land in ontwikkeling'

Ook is hij enorm onder de indruk van Nederlandse supermarkten. "Alle schappen zijn netjes en liggen helemaal vol! Wat een weelde." En dan is er ook nog eens alle bedrijvigheid op straat, overal zijn werkmannen aan het werk om straten te maken en er wordt op allerlei plekken gewerkt. "Dit land is in ontwikkeling! Een land dat in ontwikkeling is, is goed!"

Over de politieke ontwikkeling op zijn eiland praat Adalberto niet. Politieke uitspraken kunnen grote gevolgen voor hem hebben als hij terugkeert naar Cuba.

Oudere generatie

Het geloof in de communistische idealen van het Cubaanse regime zit bij de oudere generatie heel diep. Zo vertelt Yuribert over een ontmoeting met zijn opa. Die noemt Fidel Castro, de inmiddels overleden leider van het communistische regime op Cuba, belangrijker dan God.

En dat is vanuit het perspectief van zijn opa misschien nog wel uit te leggen ook. "Hij was een arm jongetje uit de bergen dat niet kon lezen of schrijven. Na de communistische revolutie werd hij opgeleid en kreeg hij een carrière in het leger. Hij ging van niets, naar iets."

Behoefte aan verandering

De generatie van zijn opa bracht hun geloof in het communistische regime over op hun kinderen, en die weer op hun kinderen. Maar de huidige jonge generatie gelooft daar niet meer in.

Die zien alleen nog maar armoede, tekorten en stilstand, legt Yuri uit. "We zien nu voor het eerst echt dat ze opstaan tegen het regime. Ze zijn wanhopig. Ze willen verandering, en als die komt na een inval van de Amerikanen maakt dat ze niet veel uit. Zolang de verandering maar komt."

Zorgen om toekomst

Toch maakt Yuri zich grote zorgen over de toekomst van Cuba. Over 3 maanden verloopt het visum van Adalberto en zal hij terug moeten naar Cuba. Dat wordt geen leuk ritje naar Schiphol voor Yuri. "Ik maak me zorgen. Het regime zit zo diep in de samenleving ingebakken, die gaan zich niet zomaar overgeven."

"Ik ben bang dat het nog steeds onrustig is op Cuba als ik hem naar Schiphol breng. Dat voelt niet goed. Maar mijn vader, die maakt zich daar niet druk over. Die weet niet anders dan dat het overleven is, hij woont er al zijn hele leven. Die redt zich wel."