Regisseur Sanne Savelsbergh heeft zelf last van het prikkelbare darm syndroomBron: Eenvandaag
Regisseur Sanne Savelsbergh heeft zelf last van het prikkelbare darm syndroom

Nog altijd te weinig openbare wc's en dat is een probleem voor miljoenen Nederlanders met buikaandoeningen

Het Maag Darm Lever Fonds trekt aan de bel omdat er te weinig openbaar toegankelijke wc's zijn. Vooral mensen met een buikaandoening hebben daar last van. Documentairemaker Sanne Savelsbergh liet in haar film zien hoe lastig dit 'poepthema' kan zijn.

Zeven jonge vrouwen met darmproblemen vertellen in de film 'Mooie meisjes poepen niet' (uit april 2024) over hun leven met een buikaandoening èn over poepen, paniek en opgeblazen buiken.

Taboe doorbreken

Regisseur Sanne Savelsbergh heeft zelf last van het prikkelbare darm syndroom. "Ik heb vanaf mijn 14de last van mijn darmen, er was altijd wat. Ik dacht dat ik daar alleen in was tot ik ging studeren en hoorde hoeveel vrouwen er dit soort problemen hadden. Toen wilde ik iets maken om dat taboe te doorbreken."

Savelsbergh noemt zichzelf geen strijder voor meer openbare toiletten en zegt ook niet direct te weten hoe je ervoor kunt zorgen dat er meer wc's openbaar toegankelijk zijn. Maar ze kent de ervaring van acuut naar de wc moeten en nergens terecht kunnen.

'Poepen is kwetsbaar'

Ze vertelt over een van haar ervaringen. "Ik was uit eten met een vriendin en ik voelde al meteen na het eten, dit valt niet goed. Maar we zouden nog naar een feestje gaan. In het café waar dat feestje was zag ik meteen dat de wc pal naast de bar zat. Ik stond daar en voelde meteen paniek. Zo van: ik kan dat hier niet doen. Ik ben daar dan continu mee bezig."

Savelsbergh is toen weggegaan, richting huis. Intussen voelde ze zich ook echt ziek. "Ik was misselijk, had pijn en was rillerig." Ze besluit: "Poepen is gewoon kwetsbaar."

'Dat is vies'

Het doorbreken van het taboe is voor Savelsbergh belangrijk. "De rode draad in mijn film is: waar komt het taboe vandaan, dat er over poepen niet gesproken mag worden?"

"Vroeger - in de pruikentijd - was poepen geen taboe", zegt ze. "Mannen denken vooral: 'dat is vies', en zij lijken te vinden dat een vrouw daar niet over hoort te spreken. Maar als je een darmaandoening hebt als colitis of Crohn dan is het zo'n groot onderdeel van je leven, dat kun je niet onbesproken laten."

Nederland doet het niet goed

Volgens het Maag Darm Lever Fonds (MDL Fonds) hebben 4 miljoen Nederlanders last van buikaandoeningen en zijn er te weinig openbare wc's. "Toegang tot een wc is een basisvoorwaarde voor bewegingsvrijheid", zegt Mariël Croon, directeur van MDL Fonds. Uit hun onderzoek blijkt dat 21 procent van de mensen activiteiten mijdt uit angst om geen toilet te vinden.

Nederland doet het in Europa niet goed. In een ranglijst van het MDL Fonds wordt Nederland omschreven als 'wc-woestijn', met ongeveer één openbaar toilet per 28.000 inwoners. In het Verenigd Koninkrijk zijn er twee keer zoveel wc's per inwoner, in Duitsland vier keer zoveel en Frankrijk zelfs vijf keer zoveel als hier.

Te weinig openbare wc's voor miljoenen Nederlanders met buikaandoeningen

Probleem

Savelsbergh sprak voor de film alleen met vrouwen maar weet ook hoe moeilijk het voor mannen kan zijn. "Mannen lopen tegen dezelfde taboes aan. Na mijn docu kreeg ik een bericht van een jongen die ik kende van vroeger. Hij zei: 'Ik voel precies hetzelfde, heb dezelfde problemen'."

Nu er vandaag over de openbare toiletten wordt gesproken en het gebrek daaraan wil Savelbergh dat nog wel eens opnieuw onderstrepen. "Ik heb ook vrouwen gevolgd met een stoma, dat is een beetje anders. Maar bij prikkelbare darm, colitis en de ziekte van Crohn is het echt heel belangrijk dat als je acuut naar de wc moet, dat dat kan. Mensen gaan anders echt de deur niet uit."

Advertentie via Ster.nl