Kinderen op bezoek in de Tweede Kamer om te praten over armoede: 'Moeten voelen dat hun stem telt'

Een rondleiding door het Tweede Kamer-gebouw en een lunch met politici. Klinkt als een gezellige middag, maar de kinderen van de Prinses Ireneschool uit de Schilderswijk in Den Haag deden het met een missie: het gesprek aangaan over armoede.

Voetbal te duur

Hoe ziet armoede er voor kinderen uit? Dat beeld kunnen ze makkelijk schetsen. "Kinderen die graag bij een voetbalclub willen inschrijven, maar niet genoeg geld hebben", noemt een leerling. "Ja, dat vind ik gewoon zielig." Wat er moet gebeuren, is volgens deze jongen duidelijk: "Inschrijven moet gratis worden."

Maar ook weinig eten hebben, stress over de baan van hun ouders en nog heel veel andere voorbeelden komen voorbij. En dat is juist de bedoeling: van tevoren hebben de kinderen met hun leerkracht goed nagedacht over welke verhalen ze gingen vertellen en wat voor vragen ze gingen stellen aan de Kamerleden.

Belangrijkste personen

De ontmoeting tussen de kinderen en politici is georganiseerd vanuit Stichting Kinderhulp. Ook directeur van de stichting, Bernique Tool, is aanwezig. "Wat ontzettend mooi, goed, fijn en warm dat we hier zo met elkaar zijn", spreekt ze de groep toe.

"Ik ben altijd geneigd om te zeggen: 'Wat fijn en belangrijk dat de Kamerleden hier zijn', maar eigenlijk wil ik het omkeren en de kinderen heel hartelijk welkom heten. Want jullie zijn eigenlijk de belangrijkste personen hier vandaag aan de tafels."

Ander perspectief

Het initiatief is niet alleen om politici vragen stellen over armoede, vertelt Tool. "Ik wil dat kinderen gaan voelen en ervaren dat hun stem ertoe doet. En dat hun ideeën ook een plek krijgen, helemaal de weg naar de landelijke politiek toe."

Stichting Kinderhulp is een nationaal fonds dat kinderen en jongeren die in armoede opgroeien probeert te helpen. "We proberen alle belemmeringen die er zijn, die hun ontwikkeling in de weg staan, weg te nemen." In het gesprek over armoede ziet Tool dat het vaak alleen gaat over geld en inkomen. "Het perspectief dat wij in willen brengen is dat van het kind en de jongeren, dat het echt over hun toekomst gaat."

Geld voor eten

Praten over eigen ervaringen met armoede is voor kinderen vaak moeilijk, vertelt de directeur. "Je ziet dat er heel veel taboe en schaamte omheen bestaat." Ook bij de kinderen die met de Kamerleden in gesprek gaan. "We hebben de kinderen ook geholpen om de vragen en verhalen die ze hebben zo op te schrijven dat het hen niet zo persoonlijk raakt, omdat dat vaak te dichtbij komt."

Wat de kinderen hebben geschreven is op een soort grote ansichtkaart gezet. "Ik heb geschreven dat ouders van armoedige kinderen steun moeten krijgen met werk zoeken, zodat ze genoeg geld hebben", vertelt een leerling trots. Een andere jongen heeft op de kaart de vraag gezet: wat gaan jullie volgend jaar doen aan armoede? Zelf vindt hij dat er meer geld gegeven moet worden aan ouders, "zodat ze meer eten kunnen halen voor zichzelf en hun kinderen."

'Hoog bezoek'

Een van de politici met wie de kinderen in gesprek gaan is Mirjam Bikker van de ChristenUnie. "Dit is hoog bezoek in de Kamer", vertelt ze. "Want deze kinderen zijn de toekomst van ons land."

Volgens Bikker helpen de gesprekken met de kinderen om beter te weten wat hen bezighoudt. "Wat voor stress geeft het als ouders geen baan kunnen vinden? Kan je wel genoeg sporten? En op welke wachtlijsten kom je te staan? Deze kinderen geven mij ook weer een gezicht als ik in debat ga over bijvoorbeeld het bestrijden van armoede."

Moeilijk vraagstuk

Dat armoede geen makkelijk probleem is om op te lossen, beseffen de kinderen tijdens het bezoek aan de Tweede Kamer ook. Leerling Liana heeft gevraagd of de politici ook wel denken aan de kinderen. "Dat ze kleren, fietsen en schoolspullen hebben? En genoeg geld?"

Maar hoe er gezorgd kan worden dat er meer geld is voor mensen en dat minder kinderen in armoede leven, dat vindt zij ook nog moeilijk te beantwoorden. Ze hoopt dan ook dat ze het vinden van een oplossing aan politici kan overlaten.