In 'Christmas Village' Arkel komen de dorpelingen tijdens de feestdagen samen, vertelt kerstman Curt: 'Het brengt blijdschap'

"Kerstman", roept een groepje kinderen enthousiast terwijl ze naast een kerstboom staan. Ze wonen in het dorp Arkel, ook wel de Christmas Village van Nederland, en hebben het tegen Curt Roth (55). Hij kruipt ieder jaar in de rol van kerstman. "Willen jullie op de foto?", vraagt hij. "Ja!", reageren de kinderen uitbundig.

'Hoi kerstman'

"Dat is dan toch wel leuk om altijd even te doen", vertelt Curt over het fotomoment. "Ik vind het gewoon ontzettend leuk om al die gezichten te zien." Want niet alleen de kinderen maar ook de volwassenen in het dorp doen leuk mee.

Niemand kijkt er meer gek van op wanneer Curt met zijn lange baard - die hij elk jaar vanaf augustus laat staan - en in kerstmannenpak in het dorp te zien is. Ze fietsen, lopen en rijden langs terwijl de kerstman twee journalisten een rondleiding geeft van zijn dorp. Allen stoppen ze om toch even gedag te zeggen: 'Hoi kerstman'. Daarna gaan ze weer snel verder met de orde van de dag.

Zoeken naar verbinding

"Ik werd eigenlijk vanuit de dorpsraad gevraagd om een pak te regelen en dan zouden ze zelf iemand zoeken om de kerstman te spelen", vertelt Curt over het verzoek dat hij een paar jaar geleden kreeg. Iedereen in het dorp zit dan, net als de rest van Nederland, in quarantaine. De raad is op zoek naar een manier om de dorpelingen met elkaar te verbinden en een kerstman kan daar een mooie rol in spelen.

"Dus ik zei: 'Dat is prima, maar ik ga hem niet spelen.'" Curt is van zichzelf namelijk best ingetogen, vertelt hij. Een luide en constante vrolijke man zoals de kerstman spelen, was niet helemaal zijn ding. "Ik zag dat niet echt zitten." Maar omdat er niemand anders in het dorp zo perfect voor de rol is als Curt, zegt hij uiteindelijk toch toe.

'Die houden we erin'

Blij is hij, dat hij dat heeft gedaan. "Toen ik het pak eenmaal aanhad, bleek het toch allemaal een stuk makkelijker te gaan", vertelt de kerstman van Arkel nu trots. "Het was zo leuk, dat ik dacht: dit moeten we erin houden."

"Het is allemaal zonder dwang. Ik doe het gewoon voor een paar dagen, wanneer ik gevraagd wordt voor fotomomenten. Of tijdens onze lichtjestour, dan komen er ook veel mensen van buiten het dorp hierheen om naar onze lichtjes te kijken."

Twinkelende lichtjes overal

Deze kerstman rijdt trouwens niet op een slee, hij zit in de auto en vanuit de passagiersstoel vertelt hij over 'zijn' dorp. Overal waar je kijkt hangen er lichtjes: in de bomen, op de ramen en in de voortuinen. En het zijn niet zomaar lichtjes. Nee, in Arkel pakken flink ze uit. Verlichte sprookjesfiguren, rendieren en sneeuwpoppen gemaakt van watten, vind je in elke straat.

"Hier zijn we dan in de Bazuinstraat", vertelt Curt na een tijdje rijden over een van de populairste straten in het dorp. De lichten in deze straat hebben bijna een verblindend effect, ze hangen er al sinds Sinterklaas terug is naar Spanje.

'Was 2 weken bezig'

"In de ochtend doen we ze tussen 6 en 8 aan. En dan later weer rond een uur of 5 tot half 12", vertelt Siegfried. Hij woont in de Bazuinstraat, die bekendstaat om de uitbundige versieringen die ze elk jaar weer hebben. De buren hebben dit jaar gezamenlijk Disney als thema gekozen.

Waar een verlichte Lilo en Stich samen aan het spelen zijn in de tuin van zijn buren, vliegen Aladdin en prinses Jasmine in Siegfrieds voortuin weg op een tapijt. "Ik ben er 2 weken mee bezig geweest", vertelt hij. "En elk jaar zetten we ook meerdere kerstbomen in onze tuin. Dat is wel leuk om de tuin mee op te vullen."

Prestatiedruk

"Soms denk ik dat ik klaar ben, maar dan zegt mijn vrouw: 'Nee joh, dit moet er nog allemaal bij'", gaat hij verder. Het is dus nog een flinke taak om de tuin te versieren. Maar een amateur is Siegried niet, maakt hij duidelijk. "Ik doe het al jaren."

Wel voelt hij nog steeds de druk. "Het is wel echt een kunst om het elk jaar weer voor elkaar te krijgen, je voelt toch wel de druk om het te laten lukken. Je wil natuurlijk de mooiste tuin hebben, maar dat lukt helaas niet altijd", zegt Siegfried terwijl zijn buurjongen Mason al klaar staat om enthousiast over zijn voortuin te vertellen.

Trots op de voortuin

"Ik word er vrolijk van", vertelt de 10-jarige Mason over alle versieringen bij hem in de straat. Zijn ouders hebben dit jaar gekozen voor Belle en het Beest. "Ik heb de film zelf niet gezien, ik wist er eigenlijk helemaal niet van. Maar ik vind wel dat het heel mooi is geworden."

Duizenden lampjes hanger er in zijn voortuin. "Ik krijg er een tevreden gevoel van", zegt Mason die het leuk vind om de lichtjes te bewonderen. "En er komen ook vaak mensen kijken." Dat zijn huis bijna de hele maand in de spotlight staat, vindt Mason geen probleem. Hij is juist trots. "Ik vind het heel leuk."

'Het brengt blijdschap'

Ondertussen zijn er nog meer kinderen uit de buurt naar de Bazuinstraat gekomen. Het is eigenlijk al etenstijd, voor de hele kleine zelfs bedtijd. Maar ze weten dat de kerstman en een duo journalisten in hun dorp zijn. De aandacht die Arkel op dat moment krijgt - en eigenlijk ook de rest van de maand - brengt de dorpelingen samen om toch nog even buiten met elkaar te staan kletsen of foto's te maken.

"Het brengt blijdschap en verbinding", vertelt Curt over de manier waarop Arkel kerst viert. Het is koud en donker buiten en zijn shift als kerstman zit er op voor de dag. "Maar dat ik hier, aan deze sfeer, een stukje kan bijdragen, vind ik echt heel fijn."