Hoe help je kinderen een trauma te verwerken na tragisch ongeluk, zoals in Zeeland? 'Ze hebben houvast nodig'
Een dag na het tragische ongeluk in Zeeland hangt er een donkere wolk boven Axel. Drie leerlingen en de directeur van een basisschool daar zijn omgekomen bij een aanrijding. Hoe ga je om met dit verdriet? "Persoonlijke aandacht per kind is belangrijk."
Veertien leerlingen uit groep 8 waren gisteren onder begeleiding fietsend onderweg naar hun schoolkamp. Tijdens de fietstocht werd de groep aangereden door een automobilist. Naast de vier doden liggen nu ook nog drie leerlingen zwaargewond in het ziekenhuis.
Impactvolle periode
Vlaggen hangen vandaag halfstok in Zeeland, de provincie is in diepe rouw. "Het is super heftig en tragisch", zegt Priscilla de Vreugd. Zij is gezinstherapeut en directeur van jeugdhulporganisatie Bij Elkaar. "Dit was natuurlijk een belangrijke mijlpaal in het leven van die kinderen."
Een schoolkamp en dan straks nog de eindmusical, bedoelt De Vreugd. Het zijn dé momenten waarmee achtstegroepers hun basisschooltijd afsluiten. "En daarna komt ook nog snel de overgang naar de middelbare school erachteraan, met weer een schoolkamp, het zijn allemaal van die momenten die best wel impactvol kunnen zijn."
Dit schoolkamp was natuurlijk een belangrijke mijlpaal in het leven van die kinderen.gezinstherapeut Priscilla de Vreugd
Musical als houvast
Deze momenten worden nu voor de kinderen van basisschool De Warande overschaduwd door een traumatische ervaring. "De kinderen (die zijn overleden of in het ziekenhuis liggen, red.) die hadden natuurlijk ook een rol in de musical."
Vraag is dan ook of zo'n musical door moet gaan, mocht de school dat willen. Als therapeut denkt De Vreugd van wel. "Ze kunnen ervoor kiezen om op momenten even stil te zijn, ter nagedachtenis aan deze kinderen. Zo zijn ze er op die manier toch bij." Het is niet alleen respectvol om te doen, maar het brengt volgens haar de kinderen die er nog wel zijn ook een houvast. "Het geeft verbinding."
'Verlies heeft twee kanten'
Dat gevoel is nodig, weet De Vreugd. "Als het over rouw gaat, is het aan de ene kant de kracht om het gewone leven door te laten gaan. En aan de andere kant is het belangrijk om ruimte voor verlies, pijn en verdriet te maken." Het zijn twee eilanden waar je als persoon, klas, gezin of gemeenschap steeds tussen schippert, legt ze uit.
"De natuurlijke neiging kan zijn om alles uit de handen te laten vallen en niks door te laten gaan", vertelt de therapeut. "Maar eigenlijk is het ook heel belangrijk voor de kinderen om die houvast te hebben en dus die dagelijkse structuur zoveel mogelijk vast te houden."
Nieuwe start
Over een paar weken beginnen de kinderen dan ook nog aan een nieuwe fase in hun leven: de middelbare school. "Die nieuwe start is natuurlijk ook al heel erg spannend en ook daar hoort dan weer een kamp bij."
Ook daarin adviseert De Vreugd dat het goed kan zijn voor de kinderen, die deze traumatische ervaring hebben meegemaakt, om toch mee te gaan. "Maar dat je dan wel afspraken daarover maakt, zoals dat er een vast aanspreekpunt moet zijn op kamp en op de nieuwe school."
Persoonlijke aandacht per kind
"Maar er moet ook ruimte zijn om eventueel niet mee te gaan en alleen dagjes te komen", gaat de therapeut verder. "Want iedereen rouwt op een andere manier." En dat is belangrijk om in het achterhoofd te houden voor de ouders en voor de scholen.
"De één heeft behoefte om door te gaan en de ander heeft daar helemaal geen behoefte aan, die heeft het dan nodig om aan de zijlijn te zitten en bijvoorbeeld alleen te willen kijken naar zo'n musical. En niet mee te doen", legt De Vreugd uit. "Dus het is heel belangrijk om die persoonlijke aandacht daaraan te besteden per kind."