Mart op Maandag: Sterren in de sneeuw
Als je de slaap niet kunt vatten, als het woelen en draaien aanhoudt en als er naast je rustig doorgeslapen wordt, dan rest soms maar een remedie: de slaapkamertelevisie maar weer aan doen met het geluid heel laag.
In een aanbod van grote ranzigheid, veel jaren tachtig films, vierde herhalingen van Koeman contra Van Gaal, bleef ik steken bij een programma van de AVRO, ooit ergens opgenomen in de sneeuw en gespeeld door de BN-ers van die tijd.
Ik ben slecht in schatten, maar wellicht dat U het tijdsbeeld meekrijgt als ik zeg dat het programma Sterrenslag heette en dat het geheel gestut werd door kalme optredens van Ard Schenk en een enigszins buiten zijn rol lopende Willem Duys, door een strontvervelende Willibrord Frequin die alleen maar quasi grappige opmerkingen liep te maken, door een betoverend leuke Leonie Sazias en de droogkomische Piet Bambergen.
Humor dus om te lachen.
Dat wil zeggen…kijk, in die tijd was het een kunst om juist niet in zulke showprogramma's te verschijnen. Televisiemakers die elders, en dus niet bij de pretomroepen, verbleven, vonden het een eer niet uitgenodigd te worden. Want de AVRO maakte van dat opgenomen en met opzet "grappig" gemonteerde programma, dat later ook nog "leuk" ingesproken werd door Jos Kuijer, die ooit nog collega van me was bij de NOS, een soort televisie dat eigenlijk niet kon.
Vonden althans de tegenstanders in die tijd.
De AVRO kreeg echter haar gelijk omdat hele volksstammen naar "Sterrenslag" keken en er enorm gelachen werd om de kleine, snaakse en licht seksistische opmerkingen van b.v. de teamcaptains Henk "Piep" Molenberg, de formidabele Bambergen en de droogkomische Wim Bosboom, die zo maar van Vara-held tot TROS-coryfee werd in zijn prachtige loopbaan.
Het was middenin de nacht, niets bewoog in huis en ik hoorde Cees Verkerk tegen Carry Geijssen opmerken dat "Hij hem er niet in kon krijgen". Gelach alom.
Hockeygrootheid Paul Litjens zong "Ik ben in Mexico geboren" en had zijn ogen op "stout" staan, Martin Gaus was nog een hele jonge beroemdheid en wist nog niet goed hoe je met dat verschijnsel moest omgaan en Jan Keizer, de Volendamse zanger van BZN droeg toen al dat oorringetje en vond het vooral fantastisch dat hij van Ard Schenk won in het naar beneden roetsjen in grote autobanden.
Allerlei omroepsters uit die tijd giebelden zich langs de besneeuwde hellingen, turnster Jeanette van Ravenstijn, geafficheerd als mooiste topsportster van het land, had een aandoenlijke sneeuwvrees en, ik meen, zangeres Lorie Spee stond er wat bedremmeld bij.
Sterrenslag was Holland op zijn smalst en Holland op zijn best. Het programma was een kopie van het Amerikaanse "Battle of the networks" en werd gespeeld in de zomer (met Andre van Duin als Simon Naaigaren) en Paul de Leeuw ("Meneer van Heumen bent U klaar?") als über-grappige presentatoren die alle trucs uithaalden om een soort van serieuze mega-meligheid op te roepen. De winteruitvoering had altijd een buitengewone kijkdichtheid…ettelijke miljoenen mensen stemden af op het gelijk van de AVRO.
Bosboom en Schenk waren in deze uitvoering de allerbesten. Zij verpakten humor in verbazing, licht atletisch vermogen, sjansen, uitdagen, fitten, gewoon doen en gewoon zijn en wilden vooral niet serieus genomen worden.
Dat Frequin de leukste en beste en meest gevatte Ster wilde zijn, was zielig en kenmerkend voor de uitzending. En vooral kenmerkend voor de man. Ik twijfelde nog even of ik dat op wilde schrijven, maar de AVRO had hem toen ook zo in het programma gemonteerd: de wraak van de regisseur.
Het programma dat door die regisseur, Henny Budie, knap in elkaar werd gezet en daarna een "Voice over" kreeg van Kuijer die zijn weerga niet kende (allemaal lullige woordspelingen, de ene nog flauwer dan de ander, maar wel zeer goed getimed en quasi argeloos gebruikt) moet het in het Nederland van toen heel goed gedaan hebben.
Ik viel blijkbaar midden in de show, zag het toen nog lange haar van Schenk, probeerde me te bedenken van wie Tineke Verburg toen ook al weer was en viel voor het gehele programma en de mimiek van Bambergen en de ijsmuts van Bosboom.
Eigenlijk, zo gaf ik midden in de nacht, na decennia lang niet meer aan Sterrenslag gedacht te hebben, aan mezelf toe dat dit een steengoed gemaakt programma was waarin pret, flirten, toneelspel, het gebruik van ego's, goed montagewerk, sterke regie en vooral geweldige onzin tot een totaalproduct gemaakt werden zoals eigenlijk de AVRO dat alleen kon. Tong in de wang, licht dubbelzinnig, in de sneeuw en lachen maar. Op straat was het stil als er uitgezonden werd en terecht.
Hierna sliep ik gelukkig en tevreden in. Toch blij dat ik nooit uitgenodigd werd in die jaren. Hoewel, het staat me nu bij dat zoiets ook niet mocht bij de NOS of althans sterk afgeraden werd. Bekend of beroemd zijn en vooral leuk doen bij een ander werd ernstig afgeraden.
Leuk zijn bij een ander kon nog net, maar dat is een ander verhaal.