Begraafplaatsen Nederland worden verwaarloosd
Het is een landelijke trend: oude begraafplaatsen in Nederland zijn in treurige staat. Graven raken overwoekerd, grafstenen verzakken en niemand weet meer wie er ligt.
Cremeren is in en dat betekent dat begraafplaatsen geen of te weinig inkomsten meer krijgen. Steeds minder mensen willen nog een traditionele begrafenis. Toch zijn de inkomsten die een nieuw graf opbrengen nodig om nieuwe en oude graven te onderhouden.
Erfgoed
Oude begraafplaatsen zijn een bron van historisch materiaal en deel van ons erfgoed. Toch zijn ze geen rijksmonument, noch genieten ze enige vorm van bescherming. Maar er valt veel te leren van graven: graven vertellen iets over het verleden, over belangrijke of interessante mensen van een dorp of stad die er liggen. Of over de Spaanse griep, want daaraan zijn veel mensen overleden. Door de doden te bezoeken krijg je inzicht in je omgeving, heden en verleden.
Geen prioriteit
Gemeenten zien begraafplaatsen niet als prioriteit en soms gaan ze tot ruimen van oude graven over om ruimte te maken. Zo komt er tenminste nog wat geld binnen. Dat is doodzonde, vinden talloze historische verenigingen in Nederland. Bovendien is dat tegen de wet. Bart Ramakers, hoogleraar oudere Nederlandse letterkunde aan de Universiteit van Groningen, wil hier een stokje voor steken.
Ramakers werkt aan een plan om deze historische plekken duurzaam te beschermen. Hij kijkt of hij algemene criteria kan ontwikkelen om de waarde van graven te bepalen en een database van oude graven aan te leggen. Het gaat hier om een zogenaamd 'Kiemproject'.
Leon Bok, funerair deskundige, vertelt in EenVandaag hoe gemeenten beter met hun graven kunnen omspringen.