Heleen: “Was ik maar rechten gaan studeren”

"Tijdens mijn middelbare schooltijd wist ik al dat ik geschiedenis wilde studeren, het was dan ook een logisch gevolg dat ik naar Utrecht verhuisde om aan een studie geschiedenis te beginnen. Een baan als geschiedenisdocent zag ik niet zitten, maar met een universitaire studie kom je toch overal? Je behoort dan tot een select groepje van intellectuelen dacht ik altijd, die vinden wel een baan.

'Een zesje was voldoende'

Al in het eerste jaar viel de studie tegen. De sporadische colleges over kunst vond ik interessanter en na een jaar switchte ik naar kunstgeschiedenis. Het was vooral een leuke studie die me goed afging. Niks was leuker dan boeken lezen over kunstenaars, stromingen en plaatjes kijken. Verplicht naar musea gaan zag ik ook niet als straf, het waren leuke uitjes en bovendien studiegerelateerd. Soms kreeg je er nog studiepunten voor ook! De studie was niet moeilijk, ik had gemiddeld zes uur per week college en dat jarenlang. Nooit heb ik extra vakken gevolgd van andere studies of iets harder doorgewerkt voor hogere cijfers. Een zesje was toch voldoende.

'Ik zou toch wel een baan krijgen, dacht ik'

Inmiddels was de crisis al geruime tijd begonnen en ik kreeg vaak vragen zoals: 'Wat wil je eigenlijk met kunstgeschiedenis? Suppoost worden? Ben je zelf creatief? Wil je lesgeven?' Ik wist het niet en het maakte me ook niet uit, ik zou toch wel een baan krijgen met zo'n gedegen wetenschappelijke opleiding.Nergens werk op niveau

Daarna besloot ik een master te volgen in Amsterdam. Er werd een hoop bezuinigd in de cultuursector en ik maakte me wel zorgen, maar zolang ik nog studeerde is er niks aan de hand dacht ik altijd. Na een jaar, in 2011, zat de master er ook op. Inmiddels had ik door hoe moeilijk het was om een baan te krijgen. Ik zag niet alleen hoe mede kunsthistorici werkloos waren, maar ook vriendinnen met andere studies werden keer op keer afgewezen bij sollicitaties. Bij mijn bijbaan bleven steeds meer HBO en WO afgestudeerde jongeren hangen, omdat er nergens werk op niveau was.'Ik zie het somber in'

Ik ben een tweede master gaan doen -design cultures- die ik nu aan het afronden ben in alle haast, doorstuderen kan niet meer. Over twee maanden moet ik zelf op zoek naar een baan en dat zie ik heel somber in. De banen zijn zeer schaars, als ik al beter ben dan andere kunsthistorici moet ik blij zijn met een parttime baan tegen het minimumloon. Als ik dat had geweten toen ik van de middelbare school afkwam, was ik wel rechten gaan studeren."

Heleen is lid van het 1V Jongerenpanel. Ze schreef deze column naar aanleiding van het onderzoek over baanperspectief van studenten. Lees ook de columns van Lieke en Renske.