Met het programma EenVandaag heb ik een lange geschiedenis. In mijn vorige leven als commentator ben ik er regelmatig in opgetreden. En als politicus ook een paar keer. Het beroemde incident met Maarten van Rossem betrof ook EenVandaag.

Toen ik besloot de politiek te  verlaten wilden zo ongeveer alle programma's mij als gast hebben. Ik heb toen na enig nadenken besloten om dat pas na twee weken te doen. Mijn keuze viel op EenVandaag. De redactie wilde mij een hele week volgen. Precies de week waarin mijn boek uitkwam.

Op dinsdag kwam een journalist en een cameraman naar mijn huis. De cameraman kende ik niet maar de journalist Jelle Visser was een oude bekende die vroeger ook over de vloer kwam. Toen wist ik al dat het een mooie uitzending zou worden. Ik heb die dinsdag piano gespeeld, hetgeen geen sinecure is voor een workaholic die drie jaar niet gestudeerd heeft. En ik heb mijn werkkamer laten zien. Het was een gezellig samenzijn.

De volgende dag, woensdag dus, had ik een afspraak met mijn nieuwe werkgever de hoofdredactie van Elsevier. In een goed restaurant zaten de heren op mij te wachten omdat ik zo dom was om mijn Tom Tom te gebruiken en dus vast kwam te zitten op de Overtoom. De eerste afspraak met je nieuwe baas en dan 20 minuten te laat! Jelle Visser wreef het er nog eens goed in. Ik moet als straf mijn column op donderdag inleveren in plaats van vrijdag.

In de middag gingen wij naar Soesterberg om mijn boek op te halen bij uitgeverij Aspekt. Dat staat mooi op beeld. Mijn boek stond tussen Karl Marx en Adenauer. Je kunt in slechter gezelschap verkeren!

De volgende dag was ik vrij en kon ik de Telegraaf te woord staan. Vrijdag was de grote dag. Mijn oudste dochter, mijn persoonlijk medewerkster en Pim van Strien waren zo vriendelijk mij te vergezellen. Vandaag bood ik het eerste exemplaar van mijn boek aan Jan Pronk aan. De bijeenkomst was zeer geslaagd. Inhoudelijk maar ook met humor. Zo heb ik onthuld dat ik Pronk graag mag hetgeen tot grote hilariteit leidde. In de middag heb ik college gegeven. Studenten werden natuurlijk geinterviewd met de vraag hoe beroerd ik als docent was. Daar hebben de studenten gelukkig politiek correcte antwoorden gegeven. Het tentamen nadert namelijk snel. In de avond ging ik naar De Wereld Draait Door en Met het Oog op Morgen. Het was al met al een geslaagde dag.

Zaterdag zag ik de uitzending van EenVandaag pas om half tien op mijn laptop. Ik bezocht die avond namelijk mijn oudste broer die een nieuw bedrijf is gestart. De uitzending was wat mij betreft zeer geslaagd. Zou Mark de Bruijn dat ook vinden?

Weblog Arend Jan Boekestijn