Over grind en jingle trucks....
Toen ik 10 weken geleden in Kabul aankwam op doorreis naar Tarin Kowt, sprak ik daar met een aantal militairen wiens uitzending er op zat. Datgene, wat ze absoluut niet zouden missen was het grind zeiden ze. Het grind? Ik snapte toen niet echt wat ze bedoelden. Bij aankomst werd het mij duidelijk: het hele kamp (op de wegen na) is bedekt met een dikke laag grind. Grof grind, fijn grind, keien, noem maar op. Nu na 9 weken 'grind lopen' heb ik het ook wel he-le-maal gehad.
Je moet letterlijk de hele dag door het grind heen ploegen. Erg vermoeiend en killing voor je knieën en enkels. Eén voordeel: dit zware lopen is goed voor je benen, ongemerkt train je toch heel wat af.…
Nog een voordeel van het leven op dit kamp is dat je in je vrije tijd redelijk beperkt bent in je mogelijkheden. Zoveel is er tenslotte niet te doen om jezelf te vermaken, dus dan maar aan het sporten! Sinds een week of 7 ben ik samen met Paul en René aan het hardlopen. Wat begon als een uitdaging ('waarom loop je niet een keer met ons mee die 5 km om de landingsbaan heen') is nu bijna vaste prik geworden. De eerste paar keer waren echt verschrikkelijk, maar de aanhouder wint…Nu zoveel kilometers verder kan ik zeggen dat het best leuk is! Het is nog steeds behoorlijk zwaar in deze hitte en met de ondergrond waar we hier op lopen, maar ik merk dat ik vooruitgang boek. En ik heb een doel voor ogen: de 10 kilometer lopen op de 'TK marathon' binnenkort…
Vorige week werd ik trouwens blij verrast toen ik van de zondagse bazaar richting ECHOS liep en deze (zie foto) heel mooi felgekleurde en gedecoreerde truck langsreed. Wat een kunstwerk! Ze worden ook wel 'jingle trucks' genoemd vanwege al hun tierlantijntjes en belletjes. Het is jammer dat zulke vrolijke trucks niet in Nederland rijden. Hoezo pimp my ride? J
Tot de volgende keer!
Groetjes,
Emmelie