Mother Courage

Het is namelijk een gratis openluchtvoorstelling in Central Park. Het enige dat je moet doen om aan een kaartje te komen is heel vroeg in de rij gaan staan, daar vervolgens een paar uur bivakkeren en dan hopen dat je de toegangsbewijzen krijgt. Het is een traditie in New York en je mag de rij onder geen beding verlaten. Aangewezen op mijn buren en hun verhalen beleefde ik een paar genoeglijke uren onder een boom. Uiteindelijk wist mijn deel van de rij de laatste kaarten te bemachtigen voor deze openingsavond. Mijn euforie was groot. Zo groot dat ik bijna vergat naar welk toneelstuk ik ook alweer ging.

Mother Courage werd geschreven door Brecht in 1941, toen hij was gevlucht vanuit Duitsland naar de Verenigde Staten. Het gaat over een moeder en haar drie kinderen tijdens de dertigjarige oorlog in de zeventiende eeuw. Uiteindelijk sterven al haar kinderen. Zij ziet het als haar noodlot en sleept dit verder met zich mee. Het toont hoe gewone mensen, de burgers, gedwongen worden te leven onder onveilige omstandigheden. En hoe deze zelfde burgers, vervolgens het slachtoffer worden.

Natuurlijk spelen ze dit toneelstuk niet voor niets. Het is een anti-oorlog stuk. Het publiek klapte hard toen er een cynische verwijzing werd gemaakt naar de vrijheid die oorlog zou brengen, geschreven door Brecht in de Tweede Wereldoorlog. Het is nog steeds actueel. Oorlog in de zeventiende eeuw, in de vorige eeuw, oorlog nu. Welke vooruitgang brengt het? Wat leren we ervan? Wentelt de wereld zich in het noodlot van de oorlog of komt het in verzet zoals Brecht wil. De doofstomme dochter van Mother Courage trommelt de stad wakker om zich te verdedigen. Zij moet haar manier van verzet bekopen met de dood.

De euforie van het kaartje, de prachtige warme avond en het fantastische spel van Meryl Streep konden niet voorkomen dat er een nare bijsmaak aan zit. De realiteit. En dat we maar niet willen leren van het verleden.

Floor