Aan het begin van de coronacrisis twijfelde Jill Holterman over haar carrière als hardloopster. Ze had weinig inkomsten en veel wedstrijden werden afgelast. Jill zette door. En nu, een jaar later, mag ze naar de Olympische Spelen.

"Het is eigenlijk iets wat niemand voor mogelijk had gehouden. En ik doe het gewoon", vertelt Jill trots. De 29-jarige Jill Holterman uit Egmond aan den Hoef liep afgelopen weekend haar tweede marathon ooit. En tijdens die marathon liep ze regelrecht naar een ticket voor de Olympische Spelen in Tokio, waar ze op 7 augustus haar derde marathon mag lopen.

Van advocaat naar hardloopster

"Als je van een afstand kijkt dan lijkt het een sprookje. Maar dat is echt het topje van de ijsberg dat mensen zien. Onder water gebeurt ook zoveel", vertelt Jill. Er ging een lange weg aan vooraf, vol moeilijke beslissingen, twijfels, blessures, tegenslagen en natuurlijk corona. "Het ging echt niet in een rechte lijn omhoog. Daartussen ging het met ups en downs."

Anderhalf jaar geleden nam ze de beslissing om haar werk als advocaat neer te leggen en zich volledig te storten op het hardlopen. Het was geen makkelijke beslissing voor Jill. Je kunt het wel heel graag willen, maar het moet ook financieel kunnen. "Mijn werkgever had besloten om mij het eerste jaar te sponsoren, zodat ik in elk geval mijn rekeningen kon betalen. Dat gaf heel veel rust."

Jill Holterman
Bron: NN Running Team
Jill, midden in het blauw, tijdens de marathon op vliegveld Twente

Geld betalen voor wedstrijden

Naast sponsoring, kun je als hardloper verdienen aan startgeld en als je goed presteert krijg je prijzengeld. Een halfjaar lang ging dat voor Jill goed, maar toen kwam corona. Veel wedstrijden werden uitgesteld of afgelast. En bij de wedstrijden die nog wel doorgingen, kwamen veel bijkomende kosten.

De sportwereld is door COVID heel anders ingericht, vertelt Jill. Zo begon het geld te kosten om mee te doen aan wedstrijden, in plaats van dat het geld oplevert. "Ik moest de PCR-testen zelf betalen, het verblijf en zelfs inschrijfgeld. Dat je denkt, wat is dit? Dat heeft alles met COVID te maken."

Lees ook

Niet genoeg inkomsten

"Ik begon hem even te knijpen. Want ja, het inkomen dat ik had uit sponsoring was echt niet genoeg om van te leven. Toen dacht ik, shit wat nu?" Jill wilde haar carrière als hardloopster niet opgeven, het beviel goed en het voelde voor haar als de juiste keuze. Maar ze wilde ook geen stress hebben om haar inkomen.

Ze belde hoogleraar sport en recht Marjan Olfers met de vraag of zij haar wellicht kon helpen. Zo vond Jill de oplossing: naast het hardlopen kon ze op freelance basis wat juridische werkzaamheden doen. "Ik had zo niet de stress en de verantwoordelijkheden als advocaat, maar wel iets meer zekerheid qua inkomsten."

Uitdagingen

De eerste uitdaging, haar inkomen, had ze opgelost. Maar dat was niet het enige. Door corona werd de planning van wedstrijden erg onduidelijk. "Je wist gewoon niet waar je aan toe was, waar je naartoe kon werken en hoe je moest plannen."

Zo had Jill zich gekwalificeerd voor het Europees Kampioenschap, dat door corona niet doorging. In plaats van in een hoekje zitten huilen, keek Jill naar wat nog wel kon. "Dat heb ik niet per se van nature", geeft ze toe. Maar ze heeft door de jaren heen geleerd hoe ze met die tegenslagen moet omgaan.

De Olympische Spelen als plan b

Haar droom was naar de Olympische Spelen. Ze had haar zinnen gezet op Parijs in 2024. Maar toen de Spelen in Tokio een jaar werden uitgesteld, bedacht Jill dat ze zou kunnen kijken of ze daaraan mee kon doen. "De Spelen halen in Tokio was eigenlijk een plan b. Het EK slaan we over, we gaan naar de Spelen."

Ze besloot dat de marathon haar beste kans was, ook al had ze nog nooit een marathon gelopen. "Mijn plan was om in het voorjaar van 2021 te debuteren. Dat heb ik nu naar voren verplaatst." Afgelopen december liep Jill haar eerste marathon in Valencia. "Die was niet heel goed, ik had er zelf wel iets meer van verwacht en gehoopt."

Lees ook

Veel zenuwen

Toch smaakte het naar meer. "Dus ik ben gaan trainen en heb uiteindelijk een doel voor mezelf gezet: de marathon van Hamburg. Daar wilde ik proberen de olympische limiet neer te zetten." De olympische limiet is een tijd die je moet halen om naar de Spelen te mogen.

De marathon van Hamburg verhuisde door corona naar vliegveld Twente. Maar dat veranderde voor Jill niks. Vol zenuwen lag ze de avond voor de marathon in bed. Jill: "Ik heb misschien 4 uur geslapen. Je ligt te malen in je bed en je bent de wedstrijd wel duizend keer aan het doornemen."

De marathon

Tijdens de marathon heb je veel tijd om na te denken. "Ik moest mezelf steeds coachen met de focus op wat je moet doen, blijven lopen, blijf in het hier en nu. Als je gaat denken aan die eindtijd kun je in een keer verslappen."

De hele wedstrijd was het voor Jill spannend of ze het zou halen. "Na 40 kilometer dacht ik dat het zou kunnen, maar ik was er absoluut nog niet zeker van. Want als ik kramp zou krijgen dan zou ik het nog steeds niet redden." Pas toen ze de finishboog zag, wist ze het.

Jill Holterman
Bron: NN Running Team
Voor Jill was het tot de finish spannend

Derde marathon

Hoewel vrienden en familie haar niet konden toejuichen, heeft ze het succes goed gevierd. Dat vindt ze belangrijk: "Voor je het weet is het allemaal voorbij en heb je er nooit van genoten. De momenten dat je presteert moet je wel de tijd nemen om te genieten en mentaal op te laden, zodat je er straks weer klaar voor bent."

En dat is precies waar Jill nu mee bezig is. Ze liep haar tweede marathon in een tijd van 2 uur 28 minuten en 18 seconden, 12 seconden onder de olympische limiet. Het begon als een jaar vol tegenslagen en nu komt haar grootste droom uit: "Het is absurd en zo bijzonder. Als ik straks op de Spelen ben, had ik het jaar daarvoor nog nooit een marathon gelopen. Tokio wordt mijn derde marathon."