Noord-Korea wil dat alle opgelegde sancties zo snel mogelijk worden opgeheven, het land zit immers te springen om grondstoffen. En de VS op zijn beurt wil dat Noord-Korea zijn complete nucleaire installaties onder het oog van westerse waarnemers opblaast. De belangen zijn groot bij de ontmoeting tussen de Noord-Koreaanse leider Kim Jong-Un en de Amerikaanse president Donald Trump in Singapore.

Maar volgens Sico van der Meer van Clingendael is de voorbereiding van deze top ongebruikelijk kort. Dat er gesproken wordt over het opheffen van sancties en het vernietigen van het nucleaire programma is wenselijk en buitengewoon verstandig. "Maar voordat het zover is, dient men er wel grondig over na te denken. Hoe gaat men te werk, welke stappen worden eerst gezet, zijn er compromissen mogelijk? De Verenigde Staten zijn in het geheel niet aan toegekomen."

Ook Korea-kenner Casper van der Veen is eveneens verbaasd over de snelheid waarmee de datum voor de bijeenkomst er doorheen is “gejast". Nogmaals Van der Veen is blij dat er wordt gesproken, maar de Amerikanen dienen wel te weten waarover ze moeten onderhandelen. Dat weten de Noord-Koreanen donders goed. Al jaren houdt een groot aantal diplomaten van hen zich intensief bezig met internationale politiek, ze weten wat ze kunnen geven en nemen. 

KIJK & LEES VERDER:

Laag niveau

Normaal begint de voorbereiding van een top op een laag niveau. Ambtenaren komen bij elkaar en tasten de mogelijkheden af. Wat zijn de problemen, hoe kunnen we ze oplossen, wat staat daar tegenover. Het gebeurt allemaal in het geheim, zodat eenmaal genomen stappen zonder gezichtverlies weer ongedaan kunnen worden gemaakt. 

De lage ambtenaren inventariseren dus, en van daaruit gaat men naar “boven”. Die talloze overleggen duren doorgaans minimaal een half jaar. Als de grote leiders na verloop van tijd met elkaar aan tafel zitten is werkelijk alles uitonderhandeld. Het enige wat ze nog moeten doen is lachen, de camera's inkijken en een handtekening zetten. 

Klik tussen Trump en Kim Jong-un

Van belang is de “klik” die de staatslieden met elkaar hebben. Een goed voorbeeld is de top tussen Gorbatsjov en Reagan op IJsland (inmiddels weer 32 jaar geleden). De twee - hoe politiek verschillend ze ook waren - mochten elkaar. Het overleg toentertijd over het rigoureus reduceren van het aantal kernwapens was  zowel hard als kameraadschappelijk.

Die klik is er tussen Trump en Kim Jong-un volgens Sico van der Meer ook. Laten we het hopen. Immers als er helemaal geen overeenkomst wordt gesloten, kan het wel eens heel lang gaan duren voordat beide landen weer bij elkaar komen.