Giftig hout? Hoezo? We passen gewoon de norm aan
Wie heeft ze niet in de tuin staan? Schuttingen, hekjes, paaltjes en zelfs speeltoestellen voor kinderen van ge?regneerd hout. Te herkennen aan de beetje groenige uitslag die na verloop van tijd op het hout zichtbaar is. Groen? Ja, groen van de chemische bestrijdingsmiddelen.
De hekjes en schuttingen waren jarenlang volop te koop bij tuincentra, en ook nu nog is het wel ergens (clandestien) verkrijgbaar. Nederland staat er vol mee. Want het gaat zo lekker lang mee. Net als tropisch hardhout, maar dat mag niet meer vanwege de kap van de regenwouden en het is bovendien nogal duur. Waarmee het succes van onze ge?regneerde of met een eufemistische term ' verduurzaamde' tuinaankleding gelijk verklaard is.
Heeft u zich ooit afgevraagd waarom die ge?regneerde speeltoestellen of schuttingen zo lang meegaan? Nee? Ik ook niet, tot ik jaren geleden voor Radio 1 de 36-jarige Perry van der Elst uit Naaldwijk interviewde. De ex-timmerman werkte jarenlang (onbeschermd) met ge?regneerd hout. Tien jaar later werden de gevolgen zichtbaar: Perry's lichaam is vergiftigd met arsenicum, een van de zware metalen waarmee verduurzaamd hout behandeld is. Door die zware, giftige en bovendien kankerverwekkende metalen is het hout niet meer vatbaar voor schimmels en ander ongezellig ongedierte dat hout onder invloed van weersinvloeden kan aantasten. Ja, nogal wiedes als je het volstopt met chemische middelen. Perry van der Elst is nu gekluisterd aan een rolstoel en kan nooit meer functioneren zoals hij deed, dankzij de arsenicumvergiftiging. En dat allemaal omdat we graag op een goedkope manier van ons chemisch afval af willen komen. (Helaas kunt u het verhaal van Perry tijdelijk niet horen, want onze collega's van Radio 1 zijn bezig het archief op te schonen).
Overigens hebben mijn oud-collega's van TweeVandaag in 2001 ook al een reportage gemaakt over de gevaren van ge?regneerd hout.
Dat ge?regneerd hout minder onschuldig is dan het lijkt, is gelukkig ook tot in Brussel doorgedrongen: in 2004 verbood een Europese richtlijn het gebruik van dit hout vanwege het uitlekken van de zware metalen uit het hout in bodem en grondwater. De zware metalen zijn namelijk slecht afbreekbaar en schadelijk voor ' bodem- en waterorganismen'.
Met andere woorden: uw moestuintje direct naast de schutting is een slecht idee, en ja, regenwormen en andere beestjes in onze tuin ondervinden op korte en lange termijn problemen door deze chemische middelen. En als u zo'n vers ge?regneerd stuk hout oppakt dan kunt u last krijgen van huiduitslag, jeuk en irritatie.
Ik was dan ook niet verbaasd toen ik afgelopen zaterdag in de Volkskrant las dat uit een recent verschenen advies van de Technische Commissie Bodembescherming (TCB) blijkt dat vooral in nieuwbouwwijken bodemverontreiniging optreedt door ge?regneerde hekjes en schutting.
Wel was ik stomverbaasd toen ik las wat de dames en heren wetenschappers eraan dachten te doen. In plaats van de boosdoener aan te pakken -het hout zelf- wordt er gesjoemeld met getallen. We gaan namelijk kijken hoeveel van die chemische stoffen aan weerszijden van ge?regneerde schuttingen eruit mogen lekken ('logen'). En nu gaat de discussie er dus niet over hoe we van ons giftige hout afkomen, maar of we nu tien (Nederland) of tachtig (Europa) centimeter links en rechts van zo'n schutting aangehouden als maximale ' uitloogafstand'. Want bij ongeveer tachtig centimeter links en rechts van de schutting voldoet al het ge?regneerde hout ineens w?aan de normen van wat maximaal eruit mag lekken.
Tja...als we zo gaan beginnen. Op deze manier kunnen we elk milieuprobleem reduceren tot een onbeduidend vlekje in de bodem. Je past gewoon de norm aan! Ik denk dus dat het de hoogste tijd is om dit probleem maar weer eens op de kaart te zetten.