'Gelukkig is hij bekeerd'
'Twee maanden voor zijn dood heeft hij zich bekeerd', vertelt een mevrouw van de evangelische kerk mij. 'Daarom weet ik zeker dat hij nu gelukkig is. Hij had zijn dwalingen afgezworen.' Met een gelukzalige blik kijkt ze omhoog.
Ik ben bij de crematie van Simon Suiker. De man bij wie 's
Neerlands rijken de deur plat liepen voor astrologisch advies, ligt nu
opgebaard in een vrijwel lege aula. Op zijn kist grote bloemenkransen,
met daarop de tekst '60 rozen op weg naar het licht'. Maar van het
roemruchte leven van de waarzegger annex astroloog is niets te merken
bij zijn afscheid.
Het is woensdag 11 april, iets over vier uur in de middag. We zitten
langs de muur in een wachtruimte in uitvaartpark Westgaarde in
Amsterdam. De crematie loopt iets uit, heeft de in het zwart gestoken
vrouw van het uitvaartcentrum ons net verteld.
In de wachtruimte zitten vrienden en bekenden van de astroloog Simon
Suiker. Afgelopen week overleed de 60-jarige Suiker na een turbulent
leven. Hij kon een groot aantal Bekende Nederlanders tot zijn clientele
rekenen: Nina Brink, Neelie Kroes, Ruud Gullit, Jort Kelder, Oscar
Hammerstein, Jan Dirk Paarlberg, Christine Kroonenberg -de
schatrijke weduwe van de Amsterdamse vastgoedinvesteerder 'Ome' Jaap
Kronnenberg- en zelfs Willem Holleeder. Allemaal wilden ze hun
horoscoop laten trekken. Blijkbaar deed Suiker dat succesvol, want ze
bleven terugkomen. Belangrijke beslissingen in het zakenleven, een
moeilijke relatie, aan- of verkopen op de beurs...Simon's tarotkaarten
moesten de weg wijzen. Vooral Nina Brink, Neelie Kroes en Jan Dirk
Paarlberg hebben jarenlang intens contact onderhouden met de
Amsterdammer, wiens gezicht door plastische chirurgie volledig
herschapen lijkt.
Maar in het rouwcentrum is weinig te merken van Suiker's connecties met
's lands rijken. Ik signaleer geen enkele BN-er in de aula. En op mij
na is er ook niemand van de pers. Afgelopen week stonden de kranten en
tijdschriften vol met verhalen over Suiker, en vooral over de
rechtszaak tegen Nina Brink. Brink
zou geluidsbanden van gesprekken tussen haar en de astroloog uit
Suiker's woning hebben ontvreemd. Collega Eric Smit van De Pers, die
Suiker al jarenlang kent en inmiddels zelf beschuldig wordt door Brink
van het met drugs 'kopen' van interviews met Suiker, had ik hier eigenlijk wel verwacht.
Welgeteld twintig mensen zitten er in de aula, die door alle lege
stoelen een verlaten indruk maakt. Vooraan zit Lucas, een Hongaar met
wie Simon het laatste jaar samenwoonde. Een magere, triest ogende man.
Als de priester hem halverwege de dienst het woord geeft vouwt hij een
A4-tje open en loopt wankel naar voren. Zacht mompelt hij in het Duits
enkele afscheidswoorden. De rest van de dienst wordt er slechts in
gemeenplaatsen over Simon gesproken.
Na afloop raak ik in gesprek met een mevrouw van de evangelische
kerk, die vertelt dat Simon zich 'gelukkig' bekeerd had. Naast haar
zijn nog meer mensen van de kerk meegekomen. Schijnbaar heeft Simon,
zelf niet gelovig opgevoed, een paar maanden voor zijn overlijden naar hen gevraagd. Later
spreek ik een van de beste vrienden van Suiker. Hij spreekt het
verhaal van de evangelische mevrouw tegen. 'Onzin, hij had zich helemaal niet
bekeerd. De laatste maanden waren zwaar voor hem, hij had pijn, dan
gaat iedereen toch twijfelen?' Andere vrienden vertellen me dat Suiker
het moeilijk had. Hij zat financieel aan de grond. Zijn ' zogenaamde
rijke vrienden' hadden hem laten vallen. 'Een dag voor zijn dood heb ik
hem nog eten gebracht, hij had helemaal niets'. Bitter constateren ze
dat zelfs geen enkele BN'er naar de crematie is gekomen. 'Ze zeiden
allemaal dat ze bang waren voor de pers.' Bang voor de pers? De
enige pers die hier is, ben ik, en ik ben hier zonder cameraploeg of
opnameapparatuur. Rest de vraag: voor wie of wat zijn ze werkelijk bang
geweest?