De kok van 'The Windmill'
Aangezien er voor ons nog bijna niets was, is het nog vrij primitief hier. Je kunt het bijna vergelijken met een low-budget camping. Maar de reacties zijn positief en dat geeft weer het gevoel dat ik er goed aan gedaan heb om dit te doen.
Ongeveer 6 weken geleden kreeg ik de vertrekdatum door. Op 10 Oktober kon ik dan eindelijk vertrekken naar Tarin Kowt. De vlucht hierheen met een vliegtuig van Defensie was lang, maar ik heb wel meteen een paar van de jongens contact gemaakt en we hebben wat gepraat over wat ik hier ging doen voor Pro Rege en het ECOS Home. Ik vertelde dat ik als kok ging werken en dat ik voor een jaar zou blijven.
Ook vroegen ze hoe mijn man dit zou vinden aangezien ik getrouwd ben en ik hem achterlaat met uitzondering van 2 maal 21 dagen. Ik vermoed dat het voor mijn man niet anders is dan voor hun eigen partners, ze zijn altijd ongerust tot ze iets van je horen en ook blij als je weer heelhuids terug bent.
Mijn ervaringen hier zijn nog niet echt veel aangezien ik er pas 3 weken ben en ook nog eens moet wachten tot alles geregeld is met de opbouw van de keuken. Tijdelijk werk ik zolang achter de counter en serveer een kopje koffie aan ze of een glaasje fris. Natuurlijk ben ik ook altijd bereid tot een gesprekje en vraag dan naar hun leven thuis en hoe het ze tot nu toe vergaan is hier.
Aangezien er voor ons nog bijna niets was, is het nog vrij primitief hier. Je kunt het bijna vergelijken met een low-budget camping. Maar de reacties zijn positief en dat geeft weer het gevoel dat ik er goed aan gedaan heb om dit te doen. E?van de dingen die ik hier prachtig vind, is de melkweg; bijna iedere dag kun je hem met het blote oog zien en dat is iets wat je in Nederland zonder telescoop nooit ziet.
Bianca Pas
ECHOS Home 'The Windmill'