Helaas in EenVandaag geen reportage over 20 jaar Bløf. Het had ons heel leuk geleken om samen met u terug te kijken op het succes van de Zeeuwse band. 

Om ze te feliciteren met hun eigen postzegel en nieuwe CD. En om ze succes te wensen met hun jubileumconcert aanstaande zaterdag in Ziggodome. Tevens hadden we het met ze willen hebben over hun songteksten. Over het feit dat er mensen zijn die zich daar aan ergeren.

Dit omdat ze teksten als; "Er zijn vliegtuigstoelen, miljoenen bijbedoelingen en bovendien zijn er limousines, en er zijn leugens over sterren die we toch niet zien" niet begrijpen. Er is geen enkele andere Nederlandse band of artiest wiens teksten zoveel wrevel wekken dat er zelfs een speciaal twitteraccount aan is gewijd (@BLOF_teksten). Met teksten die Paskal van Bløf gezongen had kunnen hebben.

Zanger Paskal Jakobsen en bassist en tevens tekstschrijver Peter Slager zaten er al helemaal klaar voor. Onze verslaggever en cameraman hadden twee uur in de auto gezeten om ze in Middelburg te interviewen.

Maar toen wilde de manager vlak voor we begonnen graag nog even weten welke vragen we gingen stellen. En wie we nog meer aan het woord zouden laten. Nou, vragen over 20 jaar Bløf dus, over hun succes, jubileum, hun liedjes en hun teksten. En we gaan die jongens van het twitteraccount @BLOF_teksten nog even wat vragen stellen over hun initiatief.

Daar was de manager dus niet van gediend. Het is klaarblijkelijk niet de bedoeling dat journalisten vragen aan Bløf gaan stellen over de teksten van Bløf. want 'ze hebben geen zin om zich te moeten verdedigen'. We konden Paskal en Peter nog wel interviewen, maar dan niet over hun teksten. Omdat dit naast de muziek toch een vrij essentieel onderdeel is van het werk van Bløf, konden we hier niet mee akkoord gaan.

Bovendien laten wij ons niet door een manager vertellen wat wij al dan niet mogen vragen en wat wel of niet de insteek van onze reportage zal zijn. Paskal was nog wel aardig aldus onze verslaggever ter plaatse en probeerde de boel wat te sussen. Maar de manager was onverbiddelijk. Ook Peter had geen zin om over zijn teksten als "Neem de klok mee, Zet hem ongelijk, Laat de wijzers draaien, Pak je schoenen, Zet ze uit de pas, Ik zal de doos bewaren, Tot-ie vol is", te moeten praten.

En dus zijn we maar weer afgedropen naar Hilversum. In een telefoongesprek laat de manager nog weten dat ze zich 'niet geroepen voelen om te reageren op mensen die het werk van Bløf mooi vinden of niet mooi vinden'. Waarvan akte. Deze actie van Bløf is bijna net zo onbegrijpelijk als sommigen hun teksten vinden. Jammer.