'Mevrouwtje, u wilt toch veilig rijden?'

'Nou mevrouwtje...we hebben de ruitenwissers vervangen, de olie

ververst, eens even kijken, nog even wat remschijfjes vervangen...Wilt

u pinnen?'

Ik bekijk de rekening eens goed. Inderdaad: ruitenwissers vervangen

(waarom eigenlijk?), verversing ruitenwisservloeistof, olie,

remschijven, en nog wat andere dingetjes, zo heel veel staat er niet

op. En natuurlijk het arbeidsloon en de BTW, en ineens staat daar bijna

700 euro onder de streep.

'Wat een hoop geld voor een normale onderhoudsbeurt', probeer ik nog tegen de garagehouder.

'Was dat allemaal wel nodig?'

'Maar mevrouwtje, u wilt toch wel veilig rijden? Dan moet alles even

goed onderhouden en vervangen worden hoor. Veiligheid voor alles.'

Ik voel me ineens enorm onthand zonder enige kennis over auto's in het

algemeen en alles wat zich onder de motorkap bevindt in het bijzonder.

En ik voel me heel erg 'vrouw': het is 'mevrouwtje dit' en

'mevrouwtje dat'. Ze kunnen me van alles wijsmaken. Afgezien van de

kleur weet ik auto's niet uit elkaar te houden. Een Opel, Rover? Het

zal wel. Ik weet nog net dat ik in een Peugeot rij. Blij merk ik

sindsdien dan ook op dat ik uit de brei vormeloze auto's ineens opmerk

dat er een Peugeotje 107 langskomt.

Is deze scene herkenbaar voor u? Vast wel, zeker als u vrouw bent en uw

auto zo af en toe naar de garage moet brengen. Misschien hebben mannen

het ook -ik hoop het maar- maar het is een terugkerend probleem waarmee

het elke keer weer schipperen is. Bijvoorbeeld bij de APK-keuring. Je

brengt je auto en in de middag volgt een telefoontje van de garage:

'Mevrouw, we moeten (daar-is ie weer) uw remschijven vervangen en ook

uw wieldragers moeten vervangen worden'. Op mijn vraag of dit echt

noodzakelijk is, is het antwoord natuurlijk ja. Weer dat verhaal over

veiligheid. Ik stem maar in, wat kan ik anders? Rond vijven haal ik

mijn auto op en moet rond de 800 euro afrekenen. Geen idee of er

daadwerkelijk onderdelen vervangen zijn en of mijn auto nu werkelijk

veiliger is dan daarvoor. Ik moet maar afgaan op de blauwe ogen van de

garagehouder.

Die halfjaarlijkse controles, daar ben ik intussen vanaf gestapt. Her

en der wat rondgevraagd bij vrienden, en niemand die dat deed. Ja, de

Peugeotdealer had het bij de koop van mijn tweedehands Peugeot

uitdrukkelijk aangeraden. Gezien de grote bedragen elk half jaar snap

ik nu ook waarom. Sinds kort ga ik dus naar een 'gewone' garage;

geen dealer meer voor mij. Volgens een vriend die goed ingevoerd is in

deze wereld rekenen dealers vaak hogere prijzen, omdat hun monteurs aan

extra wettelijke eisen moeten voldoen. En dat ze bij een dealer bij

elke APK keuring standaard wat (moeten) vinden, anders komt er niet

genoeg geld binnen. Nogal een bewering natuurlijk, maar uit eigen

ervaring weet ik intussen dat je meer geld kwijt bent bij een dealer

dan bij een gewone garage. Waardoor ik op het idee kwam: zou ik nou de

enige zijn? Vast niet. Moeten we hier als EenVandaag niet eens naar

gaan kijken? Tenslotte lijkt de garagebusiness helemaal vrij. Het valt

allemaal slecht te controleren. Waarmee ik niet wil zeggen dat het

allemaal oplichters zijn, integendeel. Maar als klant wil je er zeker

van kunnen zijn dat je auto in goede handen is en dat er niet extra

gerekend wordt voor zaken die niet zijn verricht of onnodig zijn

vervangen. En dat er niet gerommeld is met de kilometerteller of andere

onderdelen als je een auto koopt.

Ook bij het kopen van mijn (tweede) auto liep ik weer tegen het

probleem aan dat ze me a. van alles konden wijsmaken en b. ik geen

zicht had op het feit of ik geen kat in de zak kocht. Ik had geleerd

van de koop van mijn eerste auto -het Peugeotje- bij de Peugeot dealer.

Zo zou ik het dus niet meer aanpakken. Ik speurde een aantal sites op

internet af en vond een paar leuke aanbiedingen van occasions bij

verschillende garages. Dit keer nam ik een goede vriend mee die (echt)

veel verstand heeft van auto's. We spraken af dat hij de

onderhandelingen zou doen. Ik kreeg het uitdrukkelijke verzoek vooral

mijn mond te houden en zeker niet enthousiast te zijn of opmerkingen te

maken waaruit direct geconcludeerd kon worden dat ik geen verstand van

auto's had ('O, wat leuk! Een rode!). Aangekomen bij de eerste dealer

die dag, liet de autoverkoper ons trots de occasion zien. ' Slechts

30.000 kilometertjes op de teller, helemaal niets bijna, en dat voor

die prijs.' Mijn auto-vriend zei niets, ik ook niet, hoewel het de

nodige moeite kostte. Verlekkerd liep ik even om de auto heen, om me

daarna strategisch op een afstandje op te stellen. De goede vriend liep

fronsend rond, keek onder de auto, voelde aan de wielen, en deed

uiteindelijk een van de deuren open en ging eraan hangen. Wat doet-ie

nou? dacht ik nog, maar...ik hield mijn mond. De autoverkoper zei

steeds minder en keek steeds zorgelijker. 'Er moeten twee banden

vervangen worden', meldde mijn partner-in-crime. 'En ik vind de

bekleding slecht eruit zien. Is hij echt maar drie jaar oud?' En zo

ging het maar door. Je zag de prijs dalen met elke vraag. Bij de tweede

dealer volgt eenzelfde verhaal. En bij de derde zagen we uiteindelijk

een prachtexemplaar dat na eenzelfde theatervoorstelling voor een

redelijke prijs gekocht werd. De auto-vriend vroeg ook de AutoPas erbij

zodat we konden nagaan of er met de kilometerteller was gerommeld. Iets

dat vaak blijkt te gebeuren.

Inmiddels is deze auto weer een paar jaar oud en begint mankementen te

krijgen. De laatste weken schokt hij al na een paar honderd meter

rijden en vervolgt met kleine onderbrekingen telkens zijn weg. Ook valt

hij zo nu en dan ineens uit. Gisteren gebeurde dat toen ik de straat op

reed, zodat ik de weg minutenlang met schaamrood op de kaken

blokkeerde. Toeterende auto's achter me die je zag denken: 'Zeker een

vrouw (...)'. Ik ben al even bij een vriendelijke garagehouder in de

buurt geweest, maar volgens hem gaat het heel veel geld kosten, want

het probleem ligt in de bedrading. Ik vrees dat ik die goede vriend

weer moet gaan inschakelen...

AANVULLING:

Zojuist -vrijdag 23 maart- lees ik op het ANP dat er een initiatief

komt waarmee je de APK-keuring levenslang ' af kan kopen'

als ik het goed begrijp. Ik zou bijna denken dat het een vroege 1-april

grap is. APK kost bij mij namelijk veel meer dan die 40 tot 50 euro per

keer; plus de kosten van alle onderdelen die dan weer vervangen moet

worden.

'Levenslang APK voor 69 euro'

Bezitters van een auto krijgen er een keuze bij voor de APK-keuring.

Tijdens de AutoRAI in Amsterdam wordt dinsdag de Nationale AutoKaart

(NAK) gepresenteerd. Auto-eigenaren betalen een keer 69 euro, waarna ze

nooit meer kosten maken voor de periodieke keuringen.

De bedenkers van de kaart hebben hoge verwachtingen. ,,Binnen een jaar

willen we een miljoen leden hebben'', aldus de NAK-woordvoerder.

Inmiddels hebben driehonderd garages zich aangesloten bij de

organisatie en is sprake van landelijke dekking. Een APK-keuring kost

nu gemiddeld 40 tot 50 euro per keer.

De initiatiefnemers van de kaart zoeken vanaf volgende week de

publiciteit met een grootschalige reclamecampagne, onder meer met

spotjes op radio en tv en advertenties in dagbladen. De kaart biedt ook

10 procent korting op onderdelen en reparaties.