Herfstnotities

'Als die Amalia over een x-aantal jaren thuiskomt met haar eerste vriendje, en het blijkt een vijftien jaar oudere jongen te zijn die Martijn heet. Nou, dan zijn de rapen gaar! Maarja wie noemt z'n kind nou nog Martijn?'

'Zelf heb ik wel zoiets van ja, we leven wel in een vrij land zeg.'

'Ik heb zelf wel zoiets van…ja, ik kan mijn volgende Toyota Prius wel vol spoilers laten monteren, dan líjkt het nog wat. Maarja, die slechthorende in die parkeergarage die we laatst aanreden, zou die ons dan wél in de gaten hebben?'

'Aan de andere kant, het gaat wel om het milieu denk je dan.'

'Aan de andere kant, die zwijnen op de Veluwe waar je tegenaan rijdt, nee, of dié lekker bezig zijn met het milieu. Laten we met z'n allen op en neer gaan rijden daar 's nachts. 100 waar je 80 mag. Dan los je het probleem ook op. Ja toch? En dan noemen we het 'drive-jacht'.

'Wat ik dan denk is van ze maken zich bij Unicef altijd maar druk om cholera of malaria.

Is ook erg. Maar laten ze dan beginnen die ouders in dat programma Babyboom een handje te helpen. Hoor je de mensen uit –ik noem maar een land- Tsjaad weleens over die ene man die meedoet, die met die roze polo? Nee, die met dat grote huis ja. 30 jaar jongere vriendin, iets te vroeg geweest met steriliseren, zit je met de gebakken peren. Die zijn nog steeds bezig als die andere stellen al aan de pretecho toe zijn.'

'Kan dat nog dan, een pretecho in het openbaar? Stel je voor dat ze er lucht van krijgen bij Martijn. (smiley)'

'Weet je, sommige mensen wíllen gewoon niet geholpen worden. We hebben niks te zoeken in dat ene land...kom...Uruzgan! Dank je.'