Arfan verloor zijn tweelingbroer Kamran bij verwoestende explosie in Rotterdam: 'Met hem deelde ik alles'

Eigenlijk zou Kamran Kahn helemaal niet in zijn bedrijf zijn, die avond van 29 januari 2024. Maar in plaats van naar een klant toe te rijden, besloot hij zijn afspraak online te doen. Hij was midden in een gesprek, vertelt zijn tweelingbroer Arfan. "En toen was er plots het zwarte beeld."

Ravage door explosie

Even voor 20.30 uur was er een grote explosie in de bedrijfsruimte naast die van aannemer Kamran. Justitie vermoedt dat de oorzaak van de enorme ontploffing een drugslab, een cocaïnewasserij, was. Bij zo'n wasserij wordt met veel brandbare stoffen gewerkt.

Eind van de middag was Arfan nog bij z'n tweelingbroer op kantoor. Zoals ze elke vrijdagmiddag gezellig nog wat dronken en aten na werk. Arfan ging toen sporten. Even later hoorde hij van de brand en kreeg hij hem niet meer te pakken. Kamrans bus stond voor het brandende pand waar het een ravage was, maar hij nam niet op. "En dan ga je toch denken: dit is niet goed. Ook bij de ziekenhuizen was geen teken van hem", vertelt Arfan. "Toen had ik voor mezelf al aangenomen dat hij daar was."

Machteloos toekijken

Dagenlang bleef het lichaam van Kamran nog onder het puin liggen omdat politie en justitie het gebouw te instabiel vonden. Machteloos keken Arfan en de familie toe, tot een aantal mensen over het hek sprong om de lichamen te halen. "Je wil op een goede manier afscheid nemen, je wil het lichaam hebben."

Samen met anderen haalde Arfan het lichaam van zijn broer uit het puin. Hij werd daarbij ook geholpen door Jalal O., die in de ravage zocht naar zijn neefje. Hij huurde het naastgelegen pand. Uitgerekend deze Jalal werd later gearresteerd voor betrokkenheid bij het drugslab.

Vraagtekens

Arfan was in shock toen hij hoorde dat Jalal O. opgepakt was voor betrokkenheid bij het drugslab. "Achteraf denk je: wat was hij aan het zoeken? Zijn geliefde of bewijsmateriaal? Ik heb allemaal vraagtekens." O. wist ervan wat er gebeurde, denkt Arfan. "Hij had beter moeten weten."

"Nu je de gevolgen ziet, dan zie je hoe ernstig het kan aflopen", vertelt hij. "Door zijn toedoen is mijn broer overleden. Nu ben ik echt alleen, mijn broer zit er niet meer. Ik kan niet meer dagelijks iemand bellen, ik kan geen advies vragen, niet sparren, zijn stem niet meer horen, niet meer naar zijn huis, niet meer samen voetballen. Met hem deelde ik alles."

43 jaar samen

Kamran werd een kwartier eerder geboren, verder verliepen de levens van de eeneiige tweeling Arfan en Kamran parallel. Ze gingen naar dezelfde scholen, van basisschool tot hogeschool. Ze hadden dezelfde gedachten, humor, hobby's en denkwijze. "Ik voelde me altijd met z'n tweeën, waar ik ook was. Ook al was ik alleen en hij was elders, dan voelde ik me altijd tweeën."

Kamran was een grappenmaker, sociaal, betrokken bij de voetbalclub en hielp altijd iedereen.

Ze zagen elkaar veel, hadden altijd lol, belden doorlopend en deelden dezelfde hobby's. "Van 0 tot 43 jaar hebben we zelf alles gedaan", vertelt Arfan. "Alles was ongeveer hetzelfde." Niet alleen privé bespraken ze veel, ook zakelijk was Kamran een belangrijke sparringpartner voor hem. Hij was gespecialiseerd in luxe badkamers. "Hij had een groot bouwbedrijf met vijf, zes personeelsleden, twee magazijnen, vier busjes."

Alleen het leven door

Tijd om de dood van Kamran te verwerken had Arfan in eerste instantie niet. Hij organiseerde een grote begrafenis en nam de badkamerzaak met al het personeel van zijn broer over, een bedrijf dat tot de dag van vandaag nog altijd bestaat.

Kamrans dood kwam erg hard aan. "Nu moet ik alleen het leven door. Het leven ervoor was rooskleurig en lol, nu is het toch heel anders, je leeft maar niet meer met hetzelfde plezier." Arfan hoopt dat Jalal O. een straf krijgt die ook een signaal afgeeft. "Kijk, als je hiermee bezig bent, moet je een harde straf krijgen. Zodat niet straks andere broers of andere mensen hiermee hun leven moeten bekopen."