
Rendez-vous met demonen
Laten we het eens niet hebben over wat er niét gezegd is. Of over geloofwaardigheid. Tegenwoordig net zo'n holle frase als respect. Maar stop vooral de pleidooien tegen het terugblikken.
Excuus voor zoveel dubbele ontkenning: zó 2012. Blijf maar eens scherp met die gebroken nachten. Wat ik ook niet meer verdraag: analyses van lichaamstaal, herhalingen van de biecht in slow motion, analytici die via een touch-screen hun gelijk moeten halen.
Ik pleit voor een greintje historisch besef.
En dan ook nog dat geklaag dat er zo weinig nieuws zat in deel twee.
Ik heb alleen maar medelijden met wie z'n weekend op die manier laat verzieken.
Alsof we ooit eerder een man zijn demonen zó diep in de ogen zagen kijken, twee nachten achtereen. En dat zonder drank.
Alsof er ooit eerder een prominent kwam met zo'n nauwgezette biecht. Inclusief gratis zelfreflectie. Bill Clinton wellicht. Nee, kom niet met Floyd of Tyler aanzetten, of Bjarne Riis met die soundbite: 'Jet, har taget epo'.
Nee, hij heeft niet alles gezegd.
Noemt geen namen.
Legt niet uit hoe het systeem werkte.
Je zou het bijna chique kunnen noemen, hoe hij de strategie verlaten heeft van de vlucht naar voren. Hoe klokkenluider Betsy Andreu in alweer een hysterische reactie ineens schril afsteekt bij Lance Armstrongs biecht. Ze zouden elkaar binnenkort zomaar kunnen treffen bij het wisselen van een dwangbuis, want natuurlijk zagen we ook een man die zijn gekte maskeert zoals hij in z'n beste dagen deed met epo.
Zelden ook had ik zo weinig zin in het nieuwe wielerseizoen. We weten immers nu al dat dit het hoogtepunt gaat zijn. Wat een bundeling onbenul, alle pleidooien om maar weer tot de orde van de dag over te gaan. Of nog erger: gratuit blijven herhalen dat we dit allemaal al wisten.
Ik niet.
Benadrukken wat er niét gezegd is in plaats van het laten bezinken wat we wel degelijk gehoord hebben. Oprah had blijkbaar direct over moeten gaan tot waterboarding. Geheel in lijn met het recht dat we claimen in onze multimediademocratie: álle vragen moeten beantwoord worden en wel subiet. En anders pissen we over je lijk.
Wat een betweterigheid. Of is het verveling? Aangespoord door de firma sociale media, waar het overschreeuwen van de zure huttenbrigade nog makkelijker is dan een dopingtest omzeilen.
De meningenmachine heeft ons murw gebeukt, we zijn blind geworden voor de feiten. Om over dat historisch besef maar te zwijgen.
Natuurlijk waren het ingestudeerde antwoorden. En klopt niet alles. Wat verwacht je van een pathologische leugenaar? De complotdenkers weten niet hoe snel ze uit hun holen moeten kruipen op zoek naar een portie gelijk, ik vrees dat we er nooit meer van verlost zullen raken. Nu de climax bereikt is willen ze onomstotelijk bewezen zien hoe corrupt die UCI is. Gewoon omdat we dat gehoord hebben en het goed klinkt in de hele discussie. Of omdat híj dat ontkent.
Zo ontgaan ons belangrijke zaken. Dat zich pas vrijwillig Nederlandse wielerprofs melden met hun eigen bekentenis nu Lance het gedaan heeft. In alle oproer moesten we het tot dusver stellen met anonieme getuigen en een slap geconstrueerd verhaal van Steven de Jongh. Spiegel die aflevering van Pauw & Witteman voor de grap eens tegen Oprah, ik weet, het slaat nergens op.
Puriteinse liefhebbers en moraalridders, ga rustig genieten van de Tour Down Under die overmorgen begint. Of staar naar mannen in de Vlaamse drek, die deze winter in de marge van het grote verhaal opereerden. Moet het maar niet zo voorspelbaar zijn, dat veldrijden.
Geef mij de echte drek maar. Desnoods nabeschouwingen tot diep in de zomer. Ik zal mezelf troosten met de gedachte dat er na deze week altijd nog iemand eenzamer is.
Gelukkig haakt een groot deel van de huilende wolven nu af. Al is het maar omdat ze hun ongemakkelijke gevoel maar niet in woorden wisten te vatten. Daarom maar vluchten in de veilige toekomstige tijd. Wat zou het mooi zijn als ook de complotdenkers uitwijken naar een nieuw dossier. Er is hoop voor de wielersport.
En ook dat wil ik niet meer horen.