Plassen in een tuitje
SAN FRANCISCO - Weblog New York verdwijnt de komende dagen van de radar. In de Nevada Dessert om precies te zijn. Geen Huizen, geen water, geen electriciteit. Niks. Dus al helemaal geen mobiele telefoon of internet.
Dat opzich is al een uitdaging voor iemand die graag op de hoogte is van het laatste nieuws. En voor wie het beroepsmatig wel handig is goed bereikbaar te zijn. Nu even niet dus.
Want weblog New York gaat met 25.000 anderen, voornamelijk kunstenaars, een commune vormen van een week in de woestijn. Burningman heet dit jaarlijkse evenement; kunst creeeren in de Middle of nowhere. En de uitdaging ligt dus de komende dagen vooral op overleven.
Want, dat zul je altijd zien, de zandstormen zijn in 15 jaar niet zo heftig geweest. Om dat te kunnen overleven heb ik een soort duikbril moeten aanschaffen. Verder is een mijnwerkers hoofdlamp een must. En een soort tuitje waarmee je staande in een fles kunt plassen - er is mij verzekerd dat ik daar blij mee ben als ik daar ben. Nu is het vooral nog een interessant futuristisch voorwerp. Mijn kleren zitten allemaal in hermetisch afsluitbare plastic zakken vanwege de grote hoeveelheid stof. En overdag is het meer dan 45 graden en 's nachts ijskoud.
Het zal allemaal ongetwijfeld de creatieve geest van hen die de kunst maken ten goede komen. Maar aan de vooravond van mijn vertrek zie ik het somber in. Dit zijn van die ideeen die er op papier avontuurlijk en spannend uitzien totdat het realistisch besef doordringt: wat ga ik in godsnaam vijf dagen lang doen daar in die woestijn.
Aan de vooravond van mijn vertrek kent iedereen in mijn omgeving ineens ook iemand die daar wel eens is geweest. De verhalen zijn zonder uitzondering te reduceren tot drugs, bizarre feesten en vage hippies.
Ook deze psychedelische trailer maakt me er ook niet echt geruster op:
LAAT HET AVONTUUR BEGINNEN...........Hopelijk ben ik bij terugkomst -positief blijven- in staat om het vervolg te schrijven.