Danielle: 'Ik werd depressief van pestende docent'
EenVandaag maakte een reportage over pesten op de middelbare school. In deze column vertelt Danielle, die gepest is, haar verhaal. "Ik ben vanwege mijn uiterlijk mijn hele leven al gepest. Ik weet dat ik niet in maatje 36 pas, dat ga ik ook zeker niet proberen. Ik weet dat ik ook klein van stuk ben. Het zal ook niet helpen dat ik hoogbegaafd en dyslectisch ben."
Eén van de meest ingrijpende gebeurtenissen was toch wel dat ik gepest werd door mijn lerares Duits. Ik weet niet wat ik fout deed in haar ogen. Op een gegeven moment was ik het zat. Die kleinerende opmerkingen die ze maakte, onderwater, ik had ze allemaal door als enige in de klas.Negeren en nare opmerkingen
Ik ben naar het afdelingshoofd gegaan. Hij zou met mijn lerares gaan praten. Nou dat heb ik geweten. Vanaf dat moment ging het alleen maar bergafwaarts. Nog meer opmerkingen, als ik een vraag had me negeren, geen rekening houden met dyslectie tijdens toetsen. Ik werd er depressief van. In mijn tussenuren zocht ik informatie op hoe ik het best een moord kon plegen. Ik wou van haar af, koste wat het kost. Nee, wees gerust, ik heb het niet gedaan. Ik heb te veel respect voor het leven.
Gelukkig kon ik bij het afdelingshoofd terecht. School deed er van alles aan, alleen kwam het niet meer goed. Aan het einde van het jaar moest ik van HAVO 3 naar VMBO 4, gewoon omdat het leren totaal niet meer ging. Uiteindelijk kon ik toch weer naar HAVO 4 en werd geregeld dat ik een andere Duits docent kreeg.'Ik wilde mijn zusje beschermen'
Toen mijn jongere zusje, ook dyslectisch, die docente kreeg, dacht ik: 'Dit nooit meer.' Ik heb om mijn zusje te beschermen toen een officiële aanklacht gedaan tegen die docente. De directeur zou met haar gaan praten. Ik moest gesprekken aangaan met de vertrouwenspersoon van school. Daardoor raakte ik een neerwaartse spiraal, ik werd er manisch depressief van,
Uiteindelijk, na verschillende gesprekken met de directeur en vertrouwenspersoon, heeft de school een mediator in geschakeld. Ik heb toen mijn hart kunnen luchten. De directeur begreep me, die docent vond het niet eerlijk dat ik haar de schuld gaf. Ik heb dat schooljaar niet gehaald, maar ik kwam er sterker uit. Onzeker, gesloten maar sterker.Respect teruggevonden
Nu eindelijk, na 6 jaar, heb ik het respect voor mezelf teruggevonden. Inmiddels begin ik mijn echte gevoelens ook weer te tonen. De muur die ik om mij heen had opgebouwd begint af te breken. Het duurt lang en het is pijnlijk, het gaat met kleine stapjes, maar het is goed. Het is de beroerdste periode uit mijn leven geweest, maar eigenlijk ben ik dankbaar dat ik het heb mogen meemaken.
Lees hier ook de columns van Rick, Saskia, Anna en Sam, die ook allemaal gepest zijn.