In de Algemene Beschouwingen van deze week wordt de Miljoenennota besproken. Bij monde van de nieuwe Koning constateerde het kabinet dat de verzorgingsstaat zijn langste tijd heeft gehad en niet meer past bij de mondiger en zelfstandiger geworden burger.

De samenleving is gediend bij mensen die verantwoordelijkheid nemen om hun eigen leven te organiseren waarbij de overheid die zorg kan loslaten. Het begrip participatiesamenleving werd in de troonrede geïntroduceerd.

Hoe nieuw is deze gedachte? Participeert de burger in de klassieke verzorgingsstaat eigenlijk ook al niet gewoon mee? Is de zelfredzame burger niet louter een excuus om de verzorgingsstaat te beëindigen en zo het overheidstekort terug te dringen? Hoe effectief zijn deze bezuinigingen dan? Probeerde kabinet Lubbers I met zijn no-nonsense beleid ook al niet de te ver doorgeschoten verzorgingsstaat overeind te houden?

In EenVandaag “De geschiedenis van de verzorgingsstaat”, met politiek commentator van dagblad Trouw Lex Oomkes en oud-minister van Sociale Zaken Bert de Vries.

De Vries praat over de opbouw van de verzorgingstaat in de jaren '50 en '60; de voltooiing van “de hemel op aarde” die onder kabinet den Uyl bijna in zicht was. En vervolgens de afbraak van ons sociale stelsel in afgelopen 30 jaar , ingezet door kabinet Lubbers I.